Uzasadnienie
J. S. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego podając, iż pozostają we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną oraz dwiema studiującymi córkami i synem (k. 18). W uzasadnieniu wniosku skarżący wskazał, iż jego rodzina w ostatnim okresie poniosła duże koszty związane ze sporządzeniem planów rolnośrodowiskowych itp. innych dokumentów. Nadto skarżący chorował (nadal przebywa na zasiłku chorobowym), co dodatkowo uszczupliło dochody z gospodarstwa rolnego. Rodzina wnioskodawcy uzyskuje dochód z gospodarstwa rolnego o powierzchni [...] ha przeliczeniowego i z PIT-u 28 w kwocie 250 zł oraz wynagrodzenia żony z tytułu umowy o pracę w kwocie 2.600 zł (łącznie 3.800 zł). W skład majątku wnioskodawcy wchodzi dom mieszkalny o powierzchni [...]m2, nieruchomość rolna o powierzchni [...] ha, inne budynki mieszkalne i gospodarcze oraz ciągnik rolniczy [...], rok produkcji [...]. Dodatkowo wnioskodawca posiada oszczędności w [...] w kwocie 15.000 zł oraz lokatę w kwocie 10.000 zł (k. 18-20).
Stosownie do regulacji art. 245 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Natomiast zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 tejże ustawy przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym osobie fizycznej, następuje gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Na wnioskodawcy spoczywa, zatem ciężar dowodu, a w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania, w tym kosztów ustanowienia radcy prawnego. W tym stanie rzeczy rozstrzygniecie sądu w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę (vide: J. Tarno, Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2006, s. 504; B. Dauter i inni, Prawo o postępowaniu przed sądamiadministracyjnymi – Komentarz, Wyd. Zakamycze, Kraków 2005, s. 592).
Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie ma żadnych środków na poniesienie jakichkolwiek kosztów postępowania, a w związku z tym uzasadniona jest pomoc Państwa. Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów bez wywołania uszczerbku w koniecznych kosztach utrzymania siebie i rodziny.
W rozpatrywanej sprawie sytuacja materialna J. S. uzasadnia tezę, iż mimo wnioskowanego całkowitego zwolnienia do kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego, jest on w stanie ponieść koszty sądowe oraz koszty ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika.
W złożonym oświadczeniu skarżący wykazał, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną oraz trójką dzieci, w tym dwójką studiujących. Źródło miesięcznego utrzymania rodziny stanowi dochód z gospodarstwa rolnego oraz wynagrodzenia żony w łącznej kwocie 3.800 (k. 20). W skład majątku wnioskodawcy wchodzi dom mieszkalny o powierzchni [...]m2, nieruchomość rolna o powierzchni [...] ha, inne budynki mieszkalne i gospodarcze oraz ciągnik rolniczy [...], rok produkcji [...]. Dodatkowo wnioskodawca posiada oszczędności w [...] w kwocie 15.000 zł oraz lokatę w kwocie 10.000 zł (k. 19).
Na podstawie danych zawartych we wniosku należy stwierdzić, iż posiadanie przez rodzinę skarżącego stałych źródeł dochodów w kwocie 3.800 zł oraz poczynione przez wnioskodawcę oszczędności w kwocie 25.000 zł, w połączeniu z posiadanym majątkiem (domem oraz nieruchomością rolną) pozwalają na uznanie, iż J. S. jest w stanie pokryć pełne koszty sądowe w sprawie niniejszej, w tym koszty ustanowienia pełnomocnika z wyboru, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wykazana we wniosku kwota oszczędności (25.000 zł) może być przeznaczona na pokrycie kosztów postępowania sądowo - administracyjnego. Co do zasady bowiem prawo pomocy nie powinno być udzielane osobom, które otrzymują stałe miesięczne dochody i posiadają zgromadzone oszczędności, w wysokości znacznie przewyższającej kwotę ewentualnych kosztów sądowych (wpis w sprawie wynosi 200 zł). Niewątpliwie koszty sądowe nie mogą być stawiane na ostatnim miejscu pod względem kolejności ich zaspokajania, dlatego też część posiadanych oszczędności powinna być przeznaczona na ich poniesienie. Prawo pomocy stanowi bowiem instytucję szczególną, zarezerwowaną wyłącznie dla podmiotów znajdujących się w bardzo trudnej sytuacji finansowej, uniemożliwiającej pokrycie kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Wnioskodawca natomiast nie udowodnił zaistnienia takiej okoliczności.
W tym stanie rzeczy pokrycie przez skarżącego kosztów sądowych w niniejszej sprawie nie doprowadzi do powstania niedostatku w jego utrzymaniu, przeciwnie mieści się w możliwościach płatniczych wnioskodawcy.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 w zw. art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.