Uzasadnienie
Samodzielny Publiczny Zespół Zakładów Opieki Długoterminowej w A. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku ustalenia dokonane w Projekcie [...] Współpraca na rzecz Wzmocnienia Transgranicznego Systemu Ochrony Zdrowia nr sprawy [...] z dnia [...] czerwca 2021 r., sporządzonego przez Izbę Administracji Skarbowej, a zakończonego decyzją Ministra Spraw Wewnętrznych Republiki Litewskiej nie doręczonej odwołującemu (decyzja przesłana za pośrednictwem poczty elektronicznej).
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej, ewentualnie o jej oddalenie jako bezzasadnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Skargę należało odrzucić, bowiem nie należy do właściwości sądów administracyjnych.
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 329; dalej: "p.p.s.a."), jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego, wówczas skarga podlega odrzuceniu.
Katalog zaskarżalnych do sądu administracyjnego aktów organów administracji publicznej zamieszczony jest w przepisie art. 3 § 2, 2a i 3 p.p.s.a.
Stosownie do treści art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
- 1) decyzje administracyjne;
- 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
- 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie;
- 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2021 r. poz. 735, 1491 i 2052), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2021 r. poz. 1540, 1598, 2076 i 2105), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 422, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
- 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
- 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
- 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
- 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
- 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
W myśl art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a., sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach.
W złożonej skardze kwestionowane są sporządzone przez Izbę Administracji Skarbowej w B. ustalenia audytu gospodarowania środkami pochodzącymi z budżetu Unii Europejskiej w ramach Programu Interreg V-A Litwa-Polska na lata 2014-2020, zawarte w podsumowaniu ustaleń dokonanych w Projekcie nr [...] "Współpraca na rzecz Wzmocnienia Transgranicznego Systemu Ochrony Zdrowia" z dnia [...] czerwca 2021 r.
Z akt wynika, że w dniu 16 czerwca 2021 r., na podstawie art. 81 w zw.
z art. 95 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2021 r. poz. 422 ze zm.) sporządzono protokół z czynności przeprowadzonych w Samodzielnym Publicznym Zespole Zakładów Opieki Długoterminowej w A. w związku z wykonaniem audytu gospodarowania środkami pochodzącymi z budżetu Unii Europejskiej w ramach Programu Interreg
V-A Litwa-Polska na lata 2014-2020. Następnie zaś, podsumowanie ustaleń dokonanych w ww. Projekcie znalazło się w będącym przedmiotem skargi opisanym wyżej piśmie z dnia [...] czerwca 2021 r.
Skarżone podsumowanie ustaleń audytu nie jest decyzją ani postanowieniem, brak jest również przepisów ustaw szczególnych przewidujących sądową kontrolę tego typu pisma. Zdaniem sądu nie stanowi także aktu lub czynności z zakresu administracji publicznej, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., nie dotyczy bowiem przyznania, stwierdzenia albo uznania uprawnień bądź obowiązków strony skarżącej wynikających z przepisów prawa. Zaskarżone pismo ogranicza się jedynie do ustaleń faktycznych odnośnie wywiązywania się przez skarżącą z obowiązków nałożonych odpowiednimi przepisami prawa. Wynika z niego, że ustaleń tych dokonywano w obszarach: 1) czy operacja została wybrana zgodnie z kryteriami wyboru określonymi dla Programu Interreg V-A Litwa-Polska na lata 2014-2020, czy nie została faktycznie zakończona, ani w pełni wdrożona, zanim Beneficjent złożył wniosek o dofinansowanie w ramach programu operacyjnego, czy została wdrożona zgodnie z umową o dofinansowanie i czy spełniała warunki mające zastosowanie w czasie audytu dotyczące jej funkcjonalności, stosowania i celów do osiągnięcia (art. 27 ust. 2 pkt "a" rozporządzenia delegowanego Komisji nr 480/2014);
2) czy wydatki zadeklarowane Komisji odpowiadają zapisom księgowym i czy wymagana dokumentacja potwierdzająca dowodzi, że ścieżka audytu jest właściwa zgodnie z art. 25 rozporządzenia delegowanego Komisji nr 480/2014 (art. 27 ust. 2 pkt "b" rozporządzenia delegowanego Komisji nr 480/2014);
3) czy w przypadku wydatków zadeklarowanych Komisji – ustalonych zgodnie z art. 67 ust. 1 lit. b) i c) oraz art. 109 rozporządzenia (UE) nr 1303/2013 i art. 14 ust. 1 rozporządzenia (UE) nr 1304/2013 – produkty i rezultaty stanowiące podstawę płatności na rzecz Beneficjenta zostały zrealizowane, czy dane dotyczące uczestników lub inne zapisy związane z produktami i rezultatami są spójne z informacjami przedłożonym Komisji oraz czy wymagana dokumentacja potwierdzająca dowodzi, iż ścieżka audytu jest właściwa zgodnie z art. 25 rozporządzenia delegowanego Komisji nr 480/2014 (art. 27 ust. 2 pkt "c" rozporządzenia delegowanego Komisji nr 480/2014);
4) czy wkład publiczny został wypłacony Beneficjentowi zgodnie z art. 132 ust. 1 rozporządzenia Komisji (UE) nr 1303/2013 (art. 27 ust. 2 rozporządzenia delegowanego Komisji nr 480/2014). W dokumencie tym nie nałożono na stronę skarżącą w sposób władczy żadnych obowiązków. Ustalenia w nim zawarte same w sobie nie kreują zatem nowej sytuacji prawnej strony skarżącej. Mogą natomiast stanowić środek dowodowy wykorzystany w innym postępowaniu, w ramach którego będą podlegać ocenie i ewentualnemu zakwestionowaniu. Z dołączonych przez stronę skarżącą dokumentów wynika zresztą, że wyniki audytu zostały wykorzystane w decyzji instytucji zarządzającej (Ministra Spraw Wewnętrznych Republiki Litewskiej) nakładającej korektę finansową, od której stronie przysługiwało odwołanie.
W związku z powyższym sąd stwierdza, że sporządzone przez Izbę Administracji Skarbowej podsumowanie ustaleń audytu nie podlega kognicji sądów administracyjnych.
Podobna problematyka była przedmiotem rozważań Naczelnego Sądu Administracyjnego m.in. w postanowieniach z dnia 5 stycznia 2022 r., sygn. akt
I GSK 1671/21 i I GSK 1672/21 oraz z dnia 29 czerwca 2022 r. sygn. akt I GSK 1170/22, czy też w postanowieniu WSA w Gliwicach z dnia 14 lutego 2022 r. sygn. akt III SA/Gl 1/22, w których oceniano możliwość zaskarżenia do sądu administracyjnego wyników audytu w zakresie prawidłowości gospodarowania środkami publicznymi otrzymanymi od jednostek samorządu terytorialnego w formie dotacji. Rozważania tam zawarte mogą być odniesione do realiów niniejszego przypadku.
Z tych względów sąd orzekł na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 i art. 58 § 3 p.p.s.a. o odrzuceniu skargi.