Uzasadnienie
Dyrektor Izby Skarbowej w B. postanowieniem z [...].05.2004 r., [...], utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w B. z [...].03.2004 r., nr [...] odmawiającą T. W. umorzenia kosztów egzekucyjnych.
W uzasadnieniu postanowienia Dyrektor Izby Skarbowej wywiódł, iż koszty egzekucyjne powstały w związku z prowadzeniem postępowania egzekucyjnego zmierzającego do wyegzekwowania od T. W. zaległości podatkowych w podatku dochodowym od osób fizycznych za 1994 r. Do uwzględnienia wniosku o umorzenie kosztów egzekucyjnych brak jest podstaw prawnych. Zgodnie bowiem z przepisem art. 64 § 8 ustawy z 17.06.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002 r. nr 110, poz. 968 ze zm.) umorzenie zaległości podatkowych wraz z odsetkami za zwłokę w wyniku postępowania restrukturyzacyjnego, skutkującego na równi z ich zapłatą, nie zwalnia zobowiązanego od obowiązku uiszczenia powstałych kosztów egzekucyjnych. Koszty egzekucyjne powstały w 2000 r. – jeszcze przed wszczęciem postępowania restrukturyzacyjnego – i wobec tego zgodnie z przepisem art. 64c § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, obciążają zobowiązanego.
W myśl przepisów art. 64 § 1 i art. 64b powołanej wyżej ustawy do kosztów egzekucyjnych zaliczane są zarówno opłaty jak i wydatki. Naliczenie kosztów egzekucyjnych i odmowa ich umorzenia są zgodne z prawem.
T. W. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. Postanowieniu zarzucił naruszenie przepisów:
- • art. 7 §§ 2 i 3, art. 45 § 1, art. 59 § 2 i art. 64e § 1 ust. 2 ustawy z 17.06.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2002 r. nr 110, poz. 968 ze zm.);
- • art. 6, art. 7 i art. 8 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego poprzez niepodjęcie niezbędnych czynności zmierzających do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy – załatwieniu sprawy bez uwzględnienia interesu prawnego zobowiązanego; niewyjaśnienie okoliczności faktycznych i prawnych mających wpływ na prawa zobowiązanego oraz niepoinformowanie zobowiązanego o służących mu prawach i sposobie ich realizacji, co w konsekwencji skutkowało brakiem pogłębienia zaufania obywatela do organów administracji.
Wskazując powyższe uchybienia domagał się uchylenia zaskarżonego postanowienia i zasądzenia kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługiwała na uwzględnienie.
Postępowanie egzekucyjne w administracji i koszty postępowania egzekucyjnego uregulowane zostały w ustawie z 17.06.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (t. j. Dz. U. z 2002 r. nr 110, poz. 968 ze zm.). Sąd zauważa w tym miejscu, iż skarga dotyczy postanowienia Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] maja 2004 r., [...], utrzymującego w mocy postanowienie Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w Białymstoku odmawiające T. W. umorzenia kosztów egzekucyjnych. Zagadnienie wysokości tych kosztów rozstrzygnięte zostało innym postanowieniem ostatecznym i wobec tego pozostaje poza ramami niniejszej sprawy. Ustalenie kosztów egzekucyjnych nastąpiło w 2000 r. (1 akt administracyjnych).
Wniosek o restrukturyzację zadłużenia z tytułu podatku dochodowego od osób fizycznych za 1994 r. T. W. złożył 15.11.2002 r. Postępowanie restrukturyzacyjne zakończyło się umorzeniem zaległości podatkowej w kwocie 50.998,20 zł i odsetek za zwłokę w kwocie 175.320,00 zł. Decyzja o zakończeniu restrukturyzacji nie objęła kosztów postępowania egzekucyjnego (decyzja – k. 36 akt administracyjnych). Zgodnie z przepisem art. 64c § 1 na koszty egzekucyjne składają się opłaty wymienione w art. 64 § 1 i § 6 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji oraz w art. 64a ustawy, a nadto koszty egzekucyjne. Koszty egzekucyjne obciążają zobowiązanego, a na koszty te składają się opłaty i wydatki poniesione przez organ egzekucyjny. Postanowienie o ustalenie kosztów nie było przedmiotem zaskarżenia, a zatem jest ostateczne. Jego zasadność nie może być więc rozpatrywana w sprawie o umorzenie kosztów egzekucyjnych. W myśl art. 64e § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji organ egzekucyjny może umorzyć w całości lub w części przypadające na jego rzecz koszty egzekucyjne.
W przepisie § 2 powołanego wyżej artykułu ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji ustawodawca określił przypadki, w których koszty egzekucyjne mogą być umorzone. Może to mieć miejsce wówczas, kiedy stwierdzono nieściągalność od zobowiązanego dochodzonego obowiązku lub gdy zobowiązany wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów egzekucyjnych bez znacznego uszczerbku dla swojej sytuacji finansowej
- • za umorzeniem przemawia ważny interes publiczny;
- • ściągnięcie tych kosztów egzekucyjnych spowodowałoby niewspółmierne wydatki egzekucyjne.
Ze sformułowania przepisu art. 64e § 1 i § 2 wynika, że decyzja o umorzeniu kosztów egzekucyjnych ma charakter uznaniowy. Organ może bowiem umorzyć, a nie umarza. Dopuszczalność umorzenia kosztów egzekucyjnych może mieć miejsce tylko przy zaistnieniu okoliczności wymienionych w art. 64e § 2 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Zebrany w sprawie materiał nie pozwala na przyjęcie, iż przesłanki te zaistniały w przypadku skarżącego. Skarżący nie wykazał, by uiszczenie kosztów mogło spowodować dla niego znaczny uszczerbek w jego sytuacji finansowej.
Za umorzeniem kosztów egzekucyjnych nie przemawia także ważny interes publiczny – zwłaszcza, że w postępowaniu restrukturyzacyjnym umorzono skarżącemu dług w kwocie ponad 226.000 zł.
Mając powyższe na względzie, Sąd, na podstawie art. 151 ustawy z 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), oddalił skargę.