Uzasadnienie
Powiat A. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze Regionalnej Izby Obrachunkowej z [...] stycznia 2007 r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały Zarządu Powiatu w sprawie zmian w budżecie za 2006 r.
Regionalna Izba Obrachunkowa uchwałą z [...] marca 2007 r. Nr [...], [...], [...] uchyliła w całości zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze.
Powiat A. pismem z dnia 24 kwietnia 2007 r. wniósł o umorzenie postępowania w sprawie oraz zasądzenie na jego rzecz kosztów zastępstwa procesowego. W uzasadnieniu wskazał, iż postępowanie stało się bezprzedmiotowe, gdyż organ w całości uchylił zaskarżone rozstrzygnięcie nadzorcze.
Wojewódzki Sąd Administracyjny ustalił i zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 54 § 3 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z wskazanego uprawnienia do samokontroli w sprawie niniejszej skorzystała Regionalna Izba Obrachunkowa, podejmując uchwałę z [...] marca 2007 r., uchylającą w całości zaskarżone do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku rozstrzygnięcie nadzorcze.
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 1-3 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, w razie śmierci strony – w określonym w przepisie przypadku, a także gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. W doktrynie i orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe na skutek uwzględnienia skargi przez organ administracyjny w trybie autokontroli (tak np. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", J. P. Tarno, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2006). Dlatego też postępowanie w niniejszej sprawie, na mocy art. 161 § 1 pkt 3 ww. ustawy, należało umorzyć.
W myśl art. 201 § 1 ww. ustawy zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3. Skarżącemu Powiatowi A. należy się zatem zwrot poniesionych przez niego kosztów postępowania, które w sprawie niniejszej sprowadzają się do wynagrodzenia radcy prawnego. Wysokość tego wynagrodzenia ustalono na podstawie §14 ust. 2 pkt 1 podpunkt c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm).
W tym stanie rzeczy, zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 w zw. z art. 54 § 3 oraz art. 201 § 1 cyt. ustawy należało orzec, jak w sentencji.