Uzasadnienie
Skarżąca H. [...] Sp. k. w C. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] listopada 2016 r. w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry.
Zarządzeniem Przewodniczącego I Wydziału z dnia 10 stycznia 2017 r. wezwano pełnomocnika Spółki do usunięcia braku formalnego skargi przez złożenie dokumentu lub jego uwierzytelnionego odpisu określającego umocowanie do reprezentowania strony skarżącej (statut, odpis KRS lub inny dokument) aktualnego w dniu podpisania pełnomocnictwa oraz do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 400 złotych, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi.
Przedmiotowe wezwanie doręczono stronie skarżącej w dniu 27 stycznia 2017 r. (k. 38 akt). Termin do uzupełnienia braków formalnych oraz do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie skarżącej Spółce w dniu 3 lutego 2017 r. Do chwili obecnej wpis nie wpłynął, co potwierdzone zostało przez Odział Finansowo – Budżetowy tutejszego sądu pismem z dnia 23 lutego 2017 r. oraz nie zostały usunięte braki formalne skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Zgodnie z przepisem art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. nr 718 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."), sąd jest zobowiązany do odrzucenia skargi w przypadku nie uzupełnienia jej braków formalnych w wyznaczonym terminie. Stosownie zaś do art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a., sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Skarga, od której pomimo wezwania nie zostanie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd.
W rozpoznawanej sprawie strona skarżąca mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o skutkach prawnych, nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi oraz nie uiściła wpisu od skargi, co obligowało Sąd do jej odrzucenia.
Mając na uwadze powyższe na mocy art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 220 § 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.