Uzasadnienie
J. M. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie doradcy podatkowego, powołując się na trudną sytuację materialną i rodzinną uniemożliwiającą sfinansowanie kosztów postępowania i zatrudnienie profesjonalnego pełnomocnika. Wskazał, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną w wieku 68 lat oraz córką w wieku 28 lat. Zamieszkują w lokalu o pow. 60 m2, z tym, że jest to przyczepa "trociniara" bez fundamentów. Dodatkowo posiada niewykończony dom o pow. 192 m2 oraz działkę o powierzchni 960 m2. Innego majątku i oszczędności nie posiada. Wnioskodawca zaznaczył, iż jest inwalidą I grupy, niezdolnym do samodzielnej egzystencji i wymagającym stałej pomocy osób trzecich przy zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych.
Również jego małżonka jest zaliczona do lekkiego stopnia niepełnosprawności, z uwagi m.in. na zwyrodnienia kręgosłupa. Źródłem utrzymania wnioskodawcy i jego małżonki są świadczenia rentowo-emerytalne w łącznej wysokości 1616,79 zł netto.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W rozpatrywanym przypadku, w ocenie Sądu, skarżący dowiódł, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.
Z dokumentów zgromadzonych w sprawie, w tym w postępowaniu podatkowym wynika, iż skarżący z żoną pozostając we wspólnym gospodarstwie domowym mają miesięcznie do dyspozycji kwotę około 1616 zł. Z kolei miesięczne wydatki związane z bieżącym utrzymaniem skarżącego i jego rodziny, łącznie ze spłacanymi kredytami w bankach wynosi ponad 2400 zł. Brakującą różnicę na niezbędne wydatki skarżący pokrywa z pożyczek w banku lub u najbliższej rodziny.
Powyższe okoliczności, w szczególności wysokość miesięcznego dochodu, wielkość wydatków, stan zdrowia wnioskodawcy i jej małżonki, w połączeniu z brakiem oszczędności pozwalają na stwierdzenie, iż skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego, w tym wpisu sądowego w kwocie 100 zł oraz wynagrodzenia zawodowego pełnomocnika procesowego.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 2 w zw.
z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.