Uzasadnienie
W związku ze skargą na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z [...] czerwca 2012 r. nr [...], wydaną w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług w odniesieniu do towaru przewożonego w procedurze tranzytu, A. M. została wezwana do usunięcia - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi - braków formalnych, przez jej podpisanie i podanie wartości przedmiotu zaskarżenia. Wezwanie zostało doręczone skarżącej 21 sierpnia 2012 r.
Przy piśmie z 7 września 2012 r. skarżąca nadesłała podpisaną skargę oraz podała wartość przedmiotu zaskarżenia. Jednocześnie wniosła o przywrócenie terminu do uzupełniania ww. braków. Wyjaśniła, że z uwagi na toczącą się sprawę znajduje się w głębokim stresie i nie zauważyła pouczeń. Nadmieniła, że tego dnia otrzymała wiele pism.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważy(, co następuje.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270) - w dalszej części powoływanej w skrócie "u.p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Oprócz złożenia wniosku w tej kwestii, warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest również łączne spełnienie następujących przesłanek. Mianowicie pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Nadto strona ma obowiązek uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak jej winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 u.p.p.s.a.).
W ocenie Sądu okoliczności wskazane we wniosku nie dają podstawy do przywrócenia terminu do uzupełniania braków formalnych skargi. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona uprawdopodobni brak swojej winy. Brak winy w uchybieniu terminowi podlega natomiast ocenie z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Skarżąca nie uprawdopodobniła istnienia okoliczności wskazujących na brak jej winy w uchybieniu przedmiotowego terminu. Za takie nie można uznać twierdzeń o "głębokim stresie", którego efektem miało być niezauważenie pouczeń zawartych w wezwaniu Sądu. Wskazuje to natomiast, że uchybienie przedmiotowemu terminowi nastąpiło wskutek braku staranności w prowadzeniu własnych spraw przez skarżącą, co przy fakcie prowadzenia przez nią działalności gospodarczej dodatkowo przekonuje o takiej ocenie wskazanej we wniosku przyczyny uchybienia terminowi.
W tym stanie rzeczy, wobec braku przesłanek do przywrócenia terminu, orzeczono jak w sentencji postanowienia, w oparciu o art. 86 § 1 i 87 § 1 i 2 u.p.p.s.a.