Uzasadnienie
U. K. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych podając, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z dwójką małoletnich dzieci. Dochód rodziny stanowią świadczenia alimentacyjne w wysokości 3.500 zł. Skarżąca jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Wnioskodawczyni posiada mieszkanie o powierzchni [...] m2, działkę w F. oraz lokal usługowy o powierzchni [...] m2. Poza tym skarżąca nie posiada żadnych oszczędności czy też innych przedmiotów wartościowych (k. 31-34).
W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego z dnia 26 lipca 2011 r. (k.
36) wnioskodawczyni wskazała, iż do bieżących wydatków rodziny należy zaliczyć: czynsz – 457,27 zł, energię elektryczną – 196,49 zł, Internet – 93 zł, telefon – 363,46 zł, wyżywienie rodziny – 1.270 zł, środki czystości – 320 zł, prasa i książki - 34 zł. Skarżąca wskazała także, iż nie uzyskuje żadnych dochodów z tytułu posiadania lokalu usługowego oraz działki rolnej w F. (k. 38).
Do wniosku skarżąca dołączyła kserokopie dokumentów potwierdzających ponoszone wydatki (k.39-42) oraz wyrok Sądu Apelacyjnego w B. z dnia 20 lipca 2011 r. w sprawie rozwodu oraz zasądzenia alimentów (k. 43-49).
Zgodnie z art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania.
Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów postępowania bez wywołania uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
Biorąc pod uwagę powyższe, sytuacja materialna U. K. uzasadnia tezę, iż nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowo – administracyjnego.
Należy bowiem stwierdzić, iż w złożonym oświadczeniu wnioskodawczyni wykazała, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z dwójką małoletnich dzieci. Praktycznie jedynym stałem źródłem utrzymania rodziny są alimenty zasądzone na poczet dzieci (łącznie 2.800) oraz skarżącej (400 zł) (k. 43-49 wyrok rozwodowy). Wnioskodawczyni poza mieszkaniem, działką rolną i lokalem usługowym nie posiada żadnych zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Aktualnie skarżąca jest osobą bezrobotną, bez prawa do zasiłku. Bieżące wydatki rodziny wskazane przez skarżącą zamykają się kwotą około 2.800 zł. Nie bez znaczenia pozostaje jednak fakt, iż kwota 2.800 zł zgodnie z wyrokiem sądu apelacyjnego została przeznaczona na utrzymanie dzieci, a skarżąca dysponuje miesięcznie jedynie kwotą 400 zł.
Powyższe okoliczności, a w szczególności wysokość miesięcznego dochodu trzyosobowej rodziny skarżącej, w zestawieniu z ponoszonymi wydatkami, a także brak zgromadzonych oszczędności pozwalają na stwierdzenie, iż U. K. nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw.
z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.