Uzasadnienie
Naczelnik [...] Urzędu Skarbowego w B. postanowieniem z dnia [...].03.2004 r. Nr. [...] uznał za niedopuszczalne zarzuty wniesione przez A. L. w sprawie postępowania egzekucyjnego prowadzonego w celu przymusowego ściągnięcia grzywny objętej tytułem wykonawczym Nr [...] z dnia [...].09.2003 r. wystawionym przez Powiatowy Inspektorat Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w oparciu o art. 34 § 1, 4 ustawy z 27.06.1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Rozstrzygając wniesione na powyższe postanowienie zażalenie Dyrektor Izby Skarbowej w B., postanowieniem z dnia [...].05.2004 r. Nr. [...] uchylił powyższe postanowienie w całości i umorzył objęte tym postanowieniem postępowanie pierwszej instancji wskazując jako podstawę art. 138 § 1 pkt. 2 i art. 144 kpa.
W uzasadnieniu organ odwoławczy stwierdził, iż skoro pismo z dnia 2.02.2004 r. nie zawierało żadnego zarzutu odpowiadającego którejkolwiek z przesłanek art. 33 ustawy egzekucyjnej to nie było podstawy prawnej do potraktowania go w kategoriach zarzutów w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego. Zostało ono zatem wydane bezpodstawne i stąd kwalifikuje się do uchylenia i umorzenia objętego tym postanowieniem postępowania pierwszej instancji. Zgłoszone natomiast wnioski winny być załatwione w trybie właściwym do ich rozstrzygnięcia.
W skardze na powyższe postanowienia nazwanej odwołaniem skarżący domaga się wstrzymania, cofnięcia postanowienia o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia [...].11.2002 r. jak również tytułu wykonawczego stosowanego w Egzekucji Należności Pieniężnych
Nr [...] z dnia [...].09.2003 r. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Powiatu Grodzkiego w B. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazuje, iż rozpoczął już rozbiórkę budynku mieszkalnego, który to obowiązek wynika z decyzji i dodatkowe karanie go grzywną nie powinno mieć miejsca stąd wnosi o pozytywne rozstrzygnięcie odwołania.
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał stanowisko zawarte w postanowieniu i wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przede wszystkim należy stwierdzić, iż organ odwoławczy trafnie dostrzegł, że organ I instancji wadliwie zakwalifikował wniesione przez skarżącego pismo z dnia 2.02.2004 r. nazwane odwołaniem jako zarzuty na postanowienie egzekucyjne. W piśmie tym istotnie skarżący nie podniósł żadnego z zarzutów, o których mowa w art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, stąd brak było podstaw do wydania postanowienia z dnia [...].03.2004 r. o uznaniu zarzutów za niedopuszczalne. Rozstrzygając zatem zażalenie na to postanowienie istniała podstawa do uchylenia postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania, jak stanowi art. 128 § 1 pkt. 2 zd.
1. W istocie bowiem organ I instancji nie rozpoznał wniosków zawartych w piśmie ze względu na potraktowanie ich jako zarzuty, a które dotyczyły wstrzymania wykonania lub zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Sam fakt, iż wnioski te sformułowanie są w sposób nieprecyzyjny i bez należytego uzasadnienia mógł skutkować jedynie żądaniem wyjaśnienia czego w istocie domaga się skarżący i wskazania podstaw tego żądania.
Uchylenie postanowienia i umorzenie postępowania objętego tym postanowieniem w istocie narusza art. 138 § 1 pkt. 2 zd. 2 kpa przywołany jako podstawa rozstrzygnięcia. Przepis ten, bowiem mówi o uchyleniu zaskarżonej decyzji (postanowienia) i umorzeniu postępowania I instancji. Tymczasem sentencja pozostaje w sprzeczności z uzasadnieniem, z którego wynika, iż postępowanie winno toczyć się dalej w zakresie zgłoszonych wniosków. Zaistniały zatem podstawy do uchylenia zaskarżonego postanowienia stosownie do art. 145 § 1 pkt. 1 lit. "b" ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z dnia 30.08.2004 r. (Dz.U. Nr. 153, poz. 1270). O kosztach Sąd orzekł zgodnie z art. 200 powyższej ustawy.