Uzasadnienie
K. R. wniósł do tut. sądu administracyjnego skargę na pozostawienie przez Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w Białymstoku bez rozpoznania dokumentów aplikacyjnych złożonych przez skarżącego podczas procesu aplikowania w naborze do ogłoszonego projektu.
W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 24 lipca 2023 r. wezwano skarżącego do podpisania pisma z dnia 23 czerwca 2023 r., zatytułowanego "Skarga na czynność urzędnika" stanowiącego treść skargi sądowoadministracyjnej, w terminie 7 dni od dnia otrzymania niniejszego wezwania pod rygorem odrzucenia skargi – wyjaśniając, że skargę przesłano drogą elektroniczną do organu przy piśmie ogólnym (przewodnim) z dnia 24 czerwca 2023 r., zatytułowanym "Skarga" i wskazując, że pismo ogólne (przewodnie) zostało prawidłowo podpisane, natomiast skarga nie została opatrzona podpisem (k. 1).
Powyższe wezwanie doręczono skarżącemu w dniu 27 lipca 2023 r. (k. 200). Termin do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął zatem z dniem 3 sierpnia 2023 r. W zakreślonym przez sąd terminie skarżący nie uzupełnił ww. braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie.
W dniu 24 lipca 2023 r. zostało natomiast złożone pismo "wycofanie skargi", w którym wskazano, że jest to pismo w sprawie wycofania skargi złożonej w czerwcu 2023 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Skarga jest dopuszczalna, gdy przedmiot sprawy należy do właściwości sądu, skargę wniesie uprawniony podmiot, oraz gdy spełnia ona wymogi formalne i została złożona w terminie. Dlatego też sąd zobligowany jest do skontrolowania, czy skarga nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r. poz. 1634, dalej jako: p.p.s.a.). Stwierdzenie bowiem braku którejkolwiek z wymienionych przesłanek dopuszczalności zaskarżenia uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu, co w konsekwencji prowadzi do jej odrzucenia. Jak wynika zaś z art. 58 § 1 pkt 3 tej ustawy sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych.
Zgodnie z art. 57 § 1 p.p.s.a., skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Jednym z wymogów pisma w postępowaniu sądowym jest jego podpisanie przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika (art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a.). Określony w ustawie warunek formy pisemnej uważa się za zachowany, jeżeli pismo wniesione w formie dokumentu elektronicznego zostało podpisane przez stronę albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika kwalifikowanym podpisem elektronicznym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym, o czym stanowi art. 46 § 2a w związku z art. 12b § 1 p.p.s.a. Stosownie do treści art. 46 § 2b p.p.s.a., zasady powyższe dotyczą także załączników wnoszonych w formie dokumentu elektronicznego, co potwierdziła uchwała NSA z 6 grudnia 2021 r. sygn. I FPS 2/21.
Skoro zatem skarga złożona w sprawie niniejszej w formie dokumentu elektronicznego stanowi załącznik do pisma przewodniego skarżącego zatytułowanego: "Skarga", to wymaga ona odrębnego podpisania podpisem kwalifikowanym, podpisem zaufanym albo podpisem osobistym. Nie została jednak opatrzona którymkolwiek z nich.
Jeżeli skarga nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunku formalnego, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem odrzucenia skargi (art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.). Na tej podstawie skarżący został wezwany do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi przez jej podpisanie. Wezwanie doręczono skarżącemu, za pośrednictwem platformy e-PUAP, dnia 27 lipca 2023 r. Siedmiodniowy termin do uzupełnienia ww. braku formalnego skargi upłynął 3 sierpnia 2022 r. W wymaganym terminie skarżący nie podpisał skargi w sposób wynikający z wyżej wskazanych przepisów, a zatem nie usunął jej braku formalnego, co uniemożliwia nadanie skardze należytego biegu i skutkuje jej odrzuceniem.
W niniejszej sprawie oświadczenie o cofnięciu skargi nie mogło być uznane za wiążące dla sądu, ponieważ cofnąć można skargę jedynie po jej skutecznym wniesieniu. Brak podpisania skargi powoduje, że skarga nie została skutecznie wniesiona i jako podlegająca odrzuceniu nie może być cofnięta.
W tym stanie rzeczy sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., zobligowany był do odrzucenia skargi, o czym orzeczono jak w sentencji.