Uzasadnienie
W dniu 23 czerwca 2022 r. A. sp. z o.o. w K. (dalej: "Spółka") złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z [...] maja 2022 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty i określenia wysokości podatku od nieruchomości za lata 2019, 2020 i 2021. W związku z wezwaniem Przewodniczącego Wydziału I tut. Sądu, Spółka uiściła wpis sądowy w wysokości 1.772 zł.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o umorzenie postępowania jako bezprzedmiotowego, ewentualnie o oddalenie skargi. W uzasadnieniu wniosku o umorzenie postępowania organ wyjaśnił, że postanowieniem z [...] lipca 2022 r. znak [...] zostało wszczęte postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności ww. decyzji ostatecznej Kolegium z [...] maja 2022 r., Nr [...], gdyż decyzja ta została wydana i wyekspediowana jako druga w tej samej sprawie (data wysłania – [...] maja 2022 r.), czyli dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną. W dniu [...] maja 2022 r. została wysłana do strony oraz do organu decyzja w tym samym przedmiocie o tej samej treści, jednak oznaczona innym numerem porządkowym tj. [...].
Pismem z [...] sierpnia 2022 r. pełnomocnik Spółki przedłożył decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z [...] sierpnia 2022 r. znak [...] stwierdzającą nieważność decyzji ostatecznej tego Kolegium z [...] maja 2022 r. nr [...]. Ponadto wniósł o zasądzenie od organu kosztów procesu, wraz z kosztami zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W odpowiedzi na wezwanie Sądu pełnomocnik Spółki w piśmie z 16 września 2022 r. cofnął skargę na decyzję Kolegium z [...] maja 2022 r. i ponowił wniosek o zasądzenie od organu kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Postępowanie sądowe w sprawie podlegało umorzeniu.
Zgodnie art. 161 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm. powoływanej dalej jako p.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę (pkt 1), w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania (pkt 2), gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe (pkt 3).
Jak wynika ze złożonych w sprawie pism, po złożeniu przez Spółkę skargi do Sądu Administracyjnego na decyzję Kolegium z [...] maja 2022 r. nr [...] (data złożenia skargi do organu - [...] czerwca 2022 r.) zostało wszczęte przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności tej decyzji ostatecznej (postanowieniem z [...] lipca 2022 r.). Wszczęcie tego postępowania po wniesieniu skargi do Sądu nie zobowiązywało Sądu do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego, ani nie czyniło tego postępowania bezprzedmiotowym. Pomimo wniosku organu zawartego w odpowiedzi na skargę, Sąd nie mógł go umorzyć z uwagi na bezprzedmiotowość, gdyż decyzja ostateczna pozostawała w obrocie prawnym.
W sprawie jednak pełnomocnik Spółki w piśmie z 16 września 2022 r. cofnął skargę na zaskarżoną decyzję SKO z [...] maja 2022 r. W ocenie Sądu cofnięcie wniosku było dopuszczalne – w sprawie nie zachodzą przesłanki, o których mowa w art. 60 p.p.s.a.
W tej sytuacji Sąd, działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a., umorzył postępowanie w sprawie, o czym orzeczono w pkt 1 sentencji postanowienia.
O zwrocie wpisu orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który to przepis zobowiązuje sąd do zwrotu stronie z urzędu całego uiszczonego wpisu od pisma cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy (pkt 2 sentencji postanowienia).
Sąd nie uwzględnił natomiast wniosku pełnomocnika o zasądzenie od organu na rzecz Spółki kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Zgodnie z art. 199 p.p.s.a. strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Z art. 200 p.p.s.a wynika, że w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt lub podjął zaskarżoną czynność albo dopuścił się bezczynności lub przewlekłego prowadzenia postępowania, zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Z mocy zaś art. 201 § 1 p.p.s.a., zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3.
W ocenie Sądu, w niniejszej sprawie nie zachodzi żadna z sytuacji wymienionych w art. 200 i 201 p.p.s.a.
Bez wątpienia nie mamy do czynienia z sytuacją uwzględnienia skargi przez sąd. W sprawie nie doszło do merytorycznego rozstrzygnięcia, gdyż w związku z cofnięciem skargi przez stronę skarżącą, postępowanie zostało umorzone.
W ocenie Sądu nie wystąpiła również przesłanka, o której mowa w art. 201 § 1 p.p.s.a., gdyż w sprawie organ nie wydał rozstrzygnięcia w trybie autokontroli przewidzianej przepisem art. 54 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z tym uregulowaniem, organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. wyeliminowało zaskarżoną w sprawie decyzję z obrotu prawnego w ten sposób, że decyzją z [...] sierpnia 2022 r. znak [...] stwierdziło nieważność decyzji ostatecznej z [...] maja 2022 r. Bez wątpienie rozstrzygnięcie to jednak nie nastąpiło na skutek uwzględnienia skargi w całości – czego wymaga art. 54 § 3 p.p.s.a. Analiza złożonej do Sądu skargi pozwala jednoznacznie stwierdzić, że nie został w niej zawarty zarzut nieważnościowy ani żądanie stwierdzenia nieważności decyzji. Jak zaś wynika z treści postanowienia SKO w B. z [...] lipca 2022 r., postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji ostatecznej z [...] maja 2022 r. zostało przez ten organ wszczęte z urzędu.
Należy zatem stwierdzić, że brak jest w tej sprawie podstawy prawnej do tego, aby zadośćuczynić wnioskowi strony skarżącej o zasądzenie na jej rzecz od organu kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego.
Na marginesie Sąd zauważa, że Spółka złożyła skargę na decyzję SKO w B. z dnia [...] maja 2022 r. nr [...], gdzie, w sytuacji korzystnego dla Spółki rozstrzygnięcia, Sąd będzie mógł przyznać koszty postępowania należne od organu.
W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.