Uzasadnienie
Pan T. R. w dniu 22 czerwca 2011 r. złożył przez swojego pełnomocnika skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] czerwca 2011 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń, kwiecień, lipiec, sierpień i wrzesień 2007 r. W skardze pełnomocnik zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotowej decyzji.
W ocenie autora wniosku sytuacja finansowa Skarżącego nie pozwala na zapłacenie zobowiązania podatkowego w wysokości 15.268 zł, gdyż nie posiada on wystarczających zasobów pieniężnych. Aktualnie Skarżący jest zarejestrowany w Powiatowym Urzędzie Pracy jako osoba bezrobotna. Skarżący nie posiada żadnych źródeł dochodu, ani żadnych oszczędności, a jednocześnie zobowiązany jest do ponoszenia opłat związanych z utrzymaniem własnym oraz utrzymaniem mieszkania. Ponadto pełnomocnik Skarżącego wskazał, że zapłacenie przez T. R. całej kwoty zobowiązania podatkowego będzie możliwe tylko po sprzedaży posiadanego przez niego majątku. W takiej sytuacji sprzedaży dokonuje się w pośpiechu i po zaniżonych cenach, co spowoduje, że po zakończeniu procedury nie odzyska on realnej wartości wyzbytego majątku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
W myśl postanowień art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. (dalej w skrócie: "u.p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże zgodnie z § 3 tego uregulowania, po przekazaniu sprawy sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zamknięty. Sąd jest mianowicie uprawniony do uwzględnienia wniosku w przypadku, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki (art. 61 § 3 u.p.p.s.a.).
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym podnosi się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ma miejsce, gdy nie będzie już możliwy późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia lub powrót do stanu pierwotnego. W przedmiotowej sprawie Dyrektor Izby Skarbowej w B. określił stronie zobowiązanie podatkowe podatku od towarów i usług za miesiące: styczeń, kwiecień, lipiec, sierpień i wrzesień 2007 r. w wysokości 15.268 zł. Co prawda, nałożony na Skarżącego obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są niewątpliwie odwracalne, niemniej jednak skutków zapłaty należności pieniężnej, które co do zasady są odwracalne, nie można rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości, zwłaszcza, gdy wysokość należności pieniężnej jest znaczna. Zdaniem Sądu, kwota do zapłaty wynikające z przedmiotowej decyzji w odniesieniu do sytuacji majątkowej Skarżącego wskazuje na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Skarżący uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje na tyle trwałą zmianę, że powrót do stanu poprzedniego, w razie uwzględnienia skargi, połączony byłby z dużym nakładem środków i mógłby nastąpić po dłuższym czasie.
Dlatego też Sąd uznał za zasadne udzielić Skarżącemu ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o czym orzekł w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 u.p.p.s.a.