Uzasadnienie
Postanowieniem, zawartym w pkt 2 wyroku z dnia 8 września 2015 r. sygn. akt I SA/Bk 280/15, sąd administracyjny zasądził od Dyrektora Izby Skarbowej w B. na rzecz skarżącego J. S. kwotę 17 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Na powyższe postanowienie, pełnomocnik Skarżącego złożyła zażalenie, wskazując na nie uwzględnienie wszystkich niezbędnych i udokumentowanych kosztów postępowania, w szczególności kosztów zastępstwa procesowego przez profesjonalnego pełnomocnika. Wskazując na powyższe, pełnomocnik Skarżącego wniosła o zasądzenie od Dyrektora Izby Skarbowej w B. na rzecz Skarżącego kwoty 274 zł tytułem zwrotu kosztów procesu, w tym opłaty skarbowej od pełnomocnictwa, opłaty skarbowej od pełnomocnictwa substytucyjnego oraz koszty zastępstwa procesowego oraz o zasądzenie na rzecz Skarżącego zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważy(, co następuje.
Zażalenie jest oczywiście uzasadnione, co w konsekwencji uzasadniało w tej sprawie skorzystanie przez tut. Sąd z instytucji tzw. autokontroli zaskarżonego postanowienia bez przesyłania akt Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. W takim przypadku wojewódzki sąd administracyjny, który wydał zaskarżone postanowienie może je uchylić i w miarę potrzeby sprawę rozpoznać na nowo (zob. art. 195 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) - w dalszej części powoływanej w skrócie "u.p.p.s.a.".
Zgodzić się należy z pełnomocnikiem Skarżącego, iż sąd w zaskarżonym postanowieniu nie uwzględnił wszystkich niezbędnych kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw – art. 200 p.p.s.a. Mając na uwadze charakter sprawy, w szczególności że Skarżący korzystał z prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, za koszty takie należało uznać koszty zastępstwa procesowego w kwocie 240 zł, ustalonego na podstawie § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz.U. z 2013 r., poz. 490 ze zm.) oraz opłatę skarbową od złożonego dokumentu pełnomocnictwa w wysokości 17 zł. Za koszt niezbędny do celowego dochodzenia praw nie można zaś było uznać kosztów opłaty skarbowej od złożenia dokumentu pełnomocnictwa substytucyjnego, bowiem w doktrynie zgodnie wskazuje się, że w sytuacji reprezentowania strony przez wielu profesjonalnych pełnomocników, do niezbędnych kosztów postępowania można zaliczyć jedynie wydatki i wynagrodzenie jednego z nich – zob. art. 205 § 2 p.p.s.a oraz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Kraków 2006, s. 487.
W ocenie Sądu, na uwzględnienie nie zasługiwał także wniosek o zwrot od organu na rzecz Skarżącego kosztów postępowania zażaleniowego. Od przedmiotowego zażalenia Skarżący nie był zobowiązany do uiszczenia wpisu sądowego (korzysta ze zwolnienia od kosztów sądowych a ponadto zażalenie dotyczy kosztów sądowych), zaś o zwrocie kosztów wynagrodzenia dla profesjonalnego pełnomocnika za postępowanie zażaleniowe można mówić wyłącznie w sytuacji przekazania sprawy do sądu II instancji (Naczelnego Sądu Administracyjnego), co w sytuacji podjęcia rozstrzygnięcia na podstawie art. 195 § 2 p.p.s.a. nie ma miejsca.
Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 195 § 2 w zw. z art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.