Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstokuz 5 lipca 2018 r., sygn. akt I SA/Bk 288/18

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku
Skład
sędzia WSA Jacek Pruszyński przewodniczący
Rozpoznanie
w dniu 5 lipca 2018 r. w Wydziale I na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
Sprawa
w sprawie ze skargi J. S. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu pożyczki środków pieniężnych p o s t a n a w i a: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Uzasadnienie

Wnioskiem z dnia [...] czerwca 2018 r., pełnomocnik skarżącej J. S. wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej do Sądu decyzji Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w B. z dnia [...] kwietnia 2018 r. w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych z tytułu pożyczki środków pieniężnych.

W uzasadnieniu wniosku, opisując przebieg postępowania w sprawie, stwierdził że ponowne wszczęcie postępowania egzekucyjnego narazi Skarżącą na trudne do odwrócenia skutki prawne, gdyż nastąpi trwała zmiana rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. Sąd powinien wziąć pod uwagę również interes Skarbu państwa, z uwagi na podniesione w skardze zarzuty, gdyż może to narazić organy obowiązkiem ponownego zwrotu zajętych środków z odsetkami. Pełnomocnik Skarżącej podtrzymał zarzuty skargi, wskazując z jakich przyczyn zaskarżona decyzja nie może pozostać w obrocie prawnym.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.

Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej powoływana jako p.p.s.a.), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty, a wykazanie ich wystąpienia jest rzeczą wnioskodawcy, który powinien starannie uzasadnić swój wniosek i wskazać konkretne okoliczności świadczące, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione i konieczne.

Rozstrzygając o wstrzymaniu wykonania aktu na podstawie powołanego przepisu Sąd jest związany zamkniętym katalogiem przesłanek pozytywnych. Nie jest dopuszczalne w ramach tych przesłanek dokonywanie merytorycznej oceny zarzutów podniesionych w skardze. Na tym etapie postępowania sądowego nie dokonuje się bowiem oceny zasadności zarzutów, jak również legalności decyzji będącej przedmiotem wniesionej skargi. Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i jej zastosowanie może mieć miejsce wyłącznie w sytuacji stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyby akt lub czynność zostały wykonane. Przyjmuje się, że "znaczna szkoda" to taka, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego.

Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06; postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 sierpnia 2014 r., sygn. akt II OZ 752/14).

Skarżąca, reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika, uzasadniając złożony wniosek ograniczyła się de facto do stwierdzenia, że z uwagi na zasadność zarzutów skargi oraz ochronę interesu Skarbu Państwa, powinno nastąpić wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w art. 61 § 3 p.p.s.a. Takie uzasadnienie wniosku nie pozwala Sądowi na ocenę, czy wykonanie decyzji może wyrządzić znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Zweryfikowanie przez Sąd tego, czy wykonanie decyzji spowoduje tak daleko idące skutki musi się bowiem odbywać z uwzględnieniem szczegółowych informacji o sytuacji majątkowej strony. Brak wyczerpującego uzasadnienia wniosku, sporządzonego (tak jak miało to miejsce w niniejszej sprawie) przez profesjonalnego pełnomocnika, uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 120/04, postanowienie NSA z dnia 18 maja 2004 r., sygn. akt FZ 65/04, wszystkie dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).

Podkreślić przy tym należy, że Skarżąca nie może upatrywać istnienia po swojej stronie ryzyka wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków ochroną interesu Skarbu Państwa, celem ochrony go przed koniecznością ewentualnego zwrotu pobranych środków wraz z odsetkami za zwłokę.

W tym stanie rzeczy Sąd uznał za zasadne odmówić udzielenia stronie skarżącej Spółce ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, o czym w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 8 sierpnia 2018 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.