Uzasadnienie
W dniu 13 maja 2010 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) A. S. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] kwietnia 2010r. nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z dnia [...] stycznia 2010 r. w sprawie nałożenia kary porządkowej w wysokości 500 zł.
Przed wniesieniem skargi, w dniu 10 maja 2010 r. (data nadania w urzędzie pocztowym) Skarżący złożył wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W ocenie wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia uzasadnia sytuacja finansowa, w jakiej się znalazł, gdyż nie posiada wolnych środków finansowych, a wszelkie dochody uzyskiwane z emerytury (własnej i żony) są przeznaczane na bieżące utrzymanie rodziny. Wskazał również, iż cierpi na liczne schorzenia, których leczenie także związane jest ze znacznymi nakładami finansowymi. Dodał, że na jego utrzymaniu pozostaje córka odbywająca studia doktoranckie. Córka otrzymuje z tego tytułu wynagrodzenie w kwocie około 1.000 zł, jednakże pieniądze te przeznacza na swoje wydatki. Wnioskodawca opłaca akademik.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie.
Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty.
W ocenie Sądu, składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia, Skarżący nie wykazał w dostateczny sposób żadnej z wymienionych przesłanek, warunkujących wstrzymanie wykonania postanowienia. Jedynie ogólnikowo zaznaczył, że nie posiada żadnych wolnych środków finansowych ani oszczędności, które umożliwiałyby uregulowanie zobowiązania wynikającego z zaskarżonego postanowienia. Sama okoliczność braku środków finansowych, bez powiązania z przesłaniami wynikającymi z art. 61 § 3 cytowanej ustawy, nie uzasadnia wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia.
Podkreślić należy, że zobowiązanie podatkowe ma charakter pieniężny i z natury rzeczy skutki wykonania zobowiązania są odwracalne. Jego uregulowanie nie tworzy z reguły takiego stanu rzeczy, w którym strona poniosłaby znaczną szkodę lub wystąpiłyby trudne do odwrócenia skutki. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi istnieje oczywista możliwość zwrotu zapłaconych kwot, łącznie z oprocentowaniem według zasad przewidzianych w Ordynacji podatkowej.
W doktrynie przedmiotu przyjmuje się jednocześnie, że do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności (J. P. Tarno - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - komentarz, Warszawa 2006 r. s. 188-189.) Zatem to Skarżący winien wykazać okoliczności uzasadniające powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, czego w niniejszej sprawie nie uczynił.
Dlatego też Sąd uznał za zasadne odmówić udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonego postanowienia w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.