Uzasadnienie
Pan C. L. (dalej jako skarżący) zwrócił się o zawieszenie i umorzenie postępowania egzekucyjnego z uwagi na nieistnienie obowiązku opłacenia składek. Pismo skarżącego skierowane do Naczelnika Drugiego Urzędu Skarbowego w B. zostało przekazane do rozpatrzenia zgodnie z właściwością Dyrektorowi Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w B. Odpowiadając na wezwanie do sprecyzowania wniosku skarżący wskazał, iż dotyczy on wszystkich tytułów wykonawczych wskazanych w piśmie organu z 24 sierpnia 2015 r. Oświadczył także, że zobowiązania wobec ZUS-u są następstwem decyzji KRUS z dnia [...] stycznia 2005 r., która została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Decyzja ta posiada wadę prawną, gdyż dotyczy spraw już rozstrzygniętych prawomocną decyzją KRUS-u z dnia [...] lipca 2014 r.
Postanowieniem z dnia [...] października 2015 r. Dyrektor Oddziału ZUS w B. odmówił zwieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o nr od [...]do [...], od [...] do [...]. Organ ten uznał, że nie zaistniały przesłanki do zawieszenia postępowania egzekucyjnego określone w art. 56 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2014 r. poz. 1619 ze zm. – dalej w skrócie: "u.p.e.a.").
W zażaleniu na to postanowienie skarżący żądał umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie wszystkich tytułów wykonawczych.
Postanowieniem z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...] Dyrektor Izby Skarbowej w B. utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie Dyrektora Oddziału ZUS.
Na wstępie organ II instancji wskazał, że zarzuty strony dotyczą zakończonego już postępowania w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie ww. tytułów wykonawczych. Postanowieniem z dnia [...] września 2015 r. Dyrektor ZUS-u odmówił umorzenia postępowania, a Dyrektor Izby Skarbowej nie uwzględnił zażalenia i postanowieniem z dnia [...] października 2015 r. utrzymał je w mocy.
Przedmiotem niniejszego postępowania jest natomiast kwestia zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o numerach od [...] do [...], od [...] do [...].
Dyrektor Izby Skarbowej przytoczył treść art. 56 § 1 u.p.e.a. i stwierdził, że organ pierwszej instancji prawidłowo ustalił, iż nie zaistniały przesłanki określone w punktach 1, 2, 3, 5 tego przepisu. Należności nie zostały rozłożone na raty, ani też termin obowiązku nie został odroczony. Odnośnie przesłanki zawartej w art. 56 § 1 pkt 4 u.p.e.a. organ stwierdził, że wierzyciel (ZUS Oddział w B.) nie wystąpił z żądaniem zawieszenia postępowania egzekucyjnego.
Organ wskazał ponadto, że prowadząc działalność gospodarczą skarżący był zobowiązany do opłacania składek na ubezpieczenie. Postępowanie egzekucyjne objęte ww. tytułami wykonawczych prowadzone jest na podstawie decyzji z dnia [...] grudnia 2013 r. o nr [...] i z dnia [...] lutego 2014 r. o nr [...]. Legalność tych decyzji została potwierdzona wyrokiem Sądu Okręgowego w B. z dnia [...] maja 2014 r. sygn. akt [...] i Sądu Apelacyjnego w B. z dnia [...] lutego 2015 r. sygn. akt [...]. W/w decyzje są prawomocne i podlegają wykonaniu.
Dyrektor Izby Skarbowej zaznaczył końcowo, że w postępowaniu w sprawie zawieszenia postępowania egzekucyjnego nie jest możliwe kwestionowanie prawidłowości decyzji określających wysokość zobowiązania, czy decyzji o podleganiu ubezpieczeniu społecznemu rolników.
Nie godząc się z takim rozstrzygnięciem skarżący złożył skargę do Sądu.
W skardze podtrzymał wniosek o umorzenie postępowania. Wskazał, że posiada prawomocne decyzje Prezesa KRUS, które obejmują go ubezpieczeniem społecznym rolników oraz z tytułu prowadzenia działalności gospodarczej. Oznacza to, że obowiązek opłacania składek w ZUS w ogóle nie powstał w tych okresach, za które ZUS domaga się zapłaty składek. Żadna z decyzji Prezesa KRUS, na które się powołuje nie została uchylona, zmieniona ani unieważniona, a jedynie zmiana, uchylenie lub unieważnienie tych decyzji mogło wpłynąć na zmianę mojego ubezpieczenia. Wszystkie decyzje ZUS są następstwem decyzji KRUS z dnia [...] stycznia 2005 r., która została wydana z rażącym naruszeniem prawa, zawiera wadę prawną powodującą jej nieważność z mocy prawa i dotyczy sprawy już wcześniej rozstrzygniętej prawomocną i ostateczną decyzją. Decyzja KRUS z [...] stycznia 2005 r. nie jest też dokumentem, który by zmieniał lub uchylał którąkolwiek z niżej wymienionych decyzji.
Odpowiadając na skargę organ wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga jest niezasadna i nie zasługuje na uwzględnienie.
Zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] listopada 2015 r. numer [...] dotyczy utrzymania w mocy postanowienia Dyrektora Oddziału Zakładu Ubezpieczeń Społecznych w B. z dnia [...] października 2015 r. numer [...] odmawiającego zawieszenia postępowania egzekucyjnego prowadzonego na podstawie tytułów wykonawczych o nr od [...] do [...], od [...] do [...]. Argumenty skargi są natomiast powieleniem wniosku skarżącego o zawieszenie postępowania oraz zarzutami zawartymi w zażaleniu na postanowienie Dyrektora Oddziału ZUS w B. z dnia [...].10.2015 r.
Dla oceny legalności procedowania organów niezbędne jest odwołanie się do treści przepisu art. 56§1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, który wskazuje na przesłanki niezbędne do zawieszenia postępowania egzekucyjnego. Wymienia wśród nich:
- 1) wstrzymanie wykonania, odroczenie terminu wykonania obowiązku albo rozłożenia na raty spłat należności pieniężnej,
- 2) śmierć zobowiązanego, jeżeli obowiązek nie jest ściśle związany z osobą zmarłego,
- 3) utrata przez zobowiązanego zdolności do czynności prawnych i brak jego przedstawiciela ustawowego,
- 4) żądanie wierzyciela i inne przypadki wyraźnie wskazane w ustawie.
W niniejszej sprawie nie zaistniała żadna z wymienionych przesłanek. Ustalenie to, poczynione w trakcie postępowania przed organami jest prawidłowe i nie budzi zastrzeżeń Sądu.
W obrocie pozostają decyzje będące podstawą wystawienia tytułów wykonawczych i legalność ich wystawienia potwierdzona została stosownymi orzeczeniami sądów powszechnych. Są one prawomocne, a w związku z tym podlegają wykonaniu.
Na marginesie Sąd zauważa, że postępowanie egzekucyjne jest tym etapem, w którym nie bada się zasadności i merytorycznej poprawności wydania decyzji wymiarowych. Kwestie związane z ewentualną wadliwością decyzji winny były być zgłoszone w odrębnym postępowaniu.
Z tych wszystkich względów uznając bezzasadność skargi orzeczono jak w wyroku z mocy art. 151 ppsa.-