Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 14 czerwca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę A. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B.z dnia [...] listopada 2016 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za styczeń – maj 2015 r.
Pełnomocnik skarżącego (adwokat) złożył wniosek o doręczenie odpisu orzeczenia z uzasadnieniem.
Odpis wyroku z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi Skarżącego w dniu 5 lipca 2017 r. (k. 78). W dniu 7 sierpnia 2017 r. pełnomocnik złożył skargę kasacyjną od wyroku. Postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił tą skargę z uwagi na przekroczenie terminu do jej złożenia. Postanowienie to zostało doręczone pełnomocnikowi w dniu 22 sierpnia 2017 r. (k. 95 akt sprawy).
W dniu 29 sierpnia 2017 r. (data nadania w placówce pocztowej) pełnomocnik Skarżącego złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Wskazał, że uchybienie terminu do złożenia skargi kasacyjnej nastąpiło bez winy strony. Odpis wyroku został przesłany bez pouczenia, stąd Skarżący jako cudzoziemiec nie miał możliwości określenia terminu do wniesienia skargi. Jednocześnie na skutek zaginięcia dokumentacji w trakcie remontu pomieszczeń, w których znajduje się kancelaria, pełnomocnik nie miał możliwości określenia poprawnie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, stąd wniósł ją w najkrótszym możliwym terminie od daty otrzymania odpisu wyroku z uzasadnieniem. Pełnomocnik wskazał, że prowadzi kancelarię samodzielnie, nikogo w niej nie zatrudnia.
Natomiast pod tym samym adresem znajduje się także inna kancelaria i biura, do których w niektórych sytuacjach trafia również korespondencja, co w nadzwyczajnych sytuacjach powoduje niezawinione przez nikogo trudności z doręczeniem korespondencji sądowej.
Do wniosku pełnomocnik dołączył skargę kasacyjną.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl postanowień art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej: "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócić termin. Zgodnie z art. 87 p.p.s.a., pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu należy wnieść w terminie siedmiu dni od czasu ustania przyczyn uchybienia terminu do sądu uprawdopodabniając okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie.
W sprawie został zachowany 7-dniowy termin do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. Przyjąć należy, że termin ten rozpoczął bieg z dniem doręczenia pełnomocnikowi postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej (22 sierpnia 2017 r. – k. 95), a wniosek o przywrócenie terminu został złożony w dniu 29 sierpnia 2017 r. Spełniony też został warunek w postaci dokonania czynności, której nie dokonano w terminie, gdyż do pisma pełnomocnik dołączył skargę kasacyjną.
Warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest jednak również uprawdopodobnienie, iż uchybienie terminu nastąpiło bez winy strony. Strona nie jest obowiązana w postępowaniu o przywrócenie terminu do udowodnienia braku swej winy, wystarczy bowiem uprawdopodobnienie powyższej okoliczności. Niemniej jednak, w ocenie Sądu, pełnomocnik Skarżącego nie uprawdopodobnił, że niedochowanie terminu było przez niego niezawinione.
Nie ulega wątpliwości, iż od strony postępowania należy oczekiwać i wymagać szczególnej staranności w zakresie prowadzenia swych spraw. W tym też kontekście należy oceniać przesłankę braku winy w uchybieniu terminu. Przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Brak winy w uchybieniu terminu można przyjąć tylko wtedy, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. Natomiast w przypadku, gdy strona jest reprezentowana przez pełnomocnika, to przy ustalaniu jej winy w niezachowaniu terminu należy mieć na uwadze działania reprezentującego ją profesjonalnego pełnomocnika z właściwą dla profesjonalisty miarą staranności. Nawet lekkie niedbalstwo profesjonalnego pełnomocnika wyklucza możliwość przywrócenia terminu do dokonania czynności procesowej.
W warunkach rozpoznawanej sprawy, gdzie Skarżący jest reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, Sąd ocenia dochowanie staranności pełnomocnika. W takiej sytuacji nie może zostać uwzględniona argumentacja, że odpis wyroku został przesłany bez pouczenia. Zgodnie z art. 6 p.p.s.a. Sąd administracyjny w razie uzasadnionej potrzeby udziela stronom występującym w sprawie bez adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego niezbędnych pouczeń co do czynności procesowych i skutków ich zaniedbań. Zgodnie zaś z art. 140 § 1 p.p.s.a. stronie działającej bez adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego obecnej przy ogłoszeniu wyroku, przewodniczący udziela wskazówek co do terminu i sposobu wniesienia środka odwoławczego. W sytuacji jednak, gdy Skarżący miał adwokata, któremu był doręczany odpis wyroku z uzasadnieniem, brak było podstaw do formułowania takiego pouczenia.
Jednocześnie pełnomocnik Skarżącego nie wykazał, że on sam nie ponosi winy w niezłożeniu w terminie skargi kasacyjnej. Taką okolicznością uprawdopodobniającą brak winy nie może być zaginięcie dokumentacji w trakcie remontu pomieszczeń. Profesjonalny charakter działalności zobowiązuje osobę wykonujący zawód adwokata do takiego zadbania o dokumentację, aby w przypadku remontu nie doszło do jej utraty.
Na uwzględnienie nie zasługuje również twierdzenie adwokata, że prowadzi on kancelarię samodzielnie, nikogo w niej nie zatrudnia, a pod tym samym adresem znajduje się także inna kancelaria i biura, do których w niektórych sytuacjach trafia również korespondencja, co w nadzwyczajnych sytuacjach powoduje niezawinione przez nikogo trudności z doręczeniem korespondencji sądowej. Sąd zauważa, że pełnomocnik Skarżącego osobiście odebrał odpis wyroku z uzasadnieniem, co potwierdza jego podpis na zwrotce (k. 78). Nie ma podstaw by przyjąć, że w tej konkretnej sprawie wystąpiły opisywane we wniosku trudności z doręczeniem korespondencji.
W tych okolicznościach należy stwierdzić, że pełnomocnik Skarżącego nie dołożył wymaganej w tego typu sytuacjach miary staranności, dlatego też nie można przyjąć, aby zachodziły przesłanki do przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej.
Mając na uwadze powyższe, w oparciu o art. 86 i p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.