Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją Dyrektor Izby Celnej w B. utrzymał w mocy swoją decyzję z dnia [...].07.2004 r. Nr [...] odmawiającą uchylenia decyzji Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...].05.2003 r. Nr [...].
W uzasadnieniu wskazano co następuje:
W dniu 04.12.2001 objęto procedurą dopuszczenia do obrotu używany samochód osobowy marki Volkswagen Golf na podstawie zgłoszenia celnego SAD [...] z zastosowaniem obniżonej stawki celnej w wysokości 5 %. Wobec wątpliwości co do autentyczności sporządzonego dowodu pochodzenia towaru z Unii Europejskiej wszczęto postępowanie, w wyniku którego ustalono, że umowa kupna samochodu wraz z deklaracją pochodzenia została sfałszowana. W związku z powyższym Naczelnik Urzędu Celnego w S. decyzją Nr [...] z dnia [...].03.2003 r., uznał zgłoszenie celne za nieprawidłowe, ustalił wartość celną towaru na podstawie art. 29 kodeksu celnego w kwocie 1.623,04 EUR odmówił zastosowania stawki celnej obniżonej oraz określił kwotę wynikającą z długu celnego z zastosowaniem stawki celnej autonomicznej 35 % minimum 2.500 EUR. Decyzja ta stała się ostateczna wobec jej utrzymania w mocy decyzją Dyrektora Izby Celnej w B. Nr [...] z dnia [...].05.2003 r.
W związku z wnioskiem o wznowienie postępowania opartym na jednoczesnym przedstawieniu nowego dowodu świadectwa przewozowego EUR 1 Nr [...] wystawionego retrospektatywnie postanowieniem z dnia [...].07.2003 Dyrektor Izby Celnej w B. wznowił postępowanie w sprawie. Przedstawione świadectwo wobec wątpliwości co do jego wiarygodności i autentyczności zostało przesłane do weryfikacji przez niemieckie władze celne. W wyniku kontroli niemieckie władze celne w piśmie Nr [...] z dnia 9.06.2004 r. wskazały, że eksporter wymieniony w świadectwie pochodzenia EUR Nr [...] nie wnioskował o jego wystawienie i nie podpisywał go. Nie udzielono także na to pełnomocnictwa, w związku z tym nie można potwierdzić, że przedmiotowy pojazd jest towarem pochodzenia unijnego w rozumieniu Układu Europejskiego.
Wobec tego, że wynik weryfikacji jest wiążący dla władz celnych kraju importera organ celny stwierdził, iż brak jest podstawy do wzruszenia decyzji administracyjnej i wydał decyzję o odmowie uchylenia decyzji wskazując jako podstawę prawną art. 245 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 1997 r. Nr 137, poz. 926 z późn. zm.) oraz art. 32 Protokołu Nr 4 do Układu Europejskiego ustanawiającego stowarzyszenie między Rzeczpospolitą Polską z jednej strony, a Wspólnotami Europejskimi i ich państwami członkowskimi z drugiej strony (Dz.U. z 1997 r. Nr 104, poz. 662 z późn. zm.).
W skardze na powyższą decyzję skarżący K. W. zarzucił naruszenie przepisów prawa proceduralnego w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy tj.:
- • art. 122 w zw. z art. 187 § 1 ustawy z dnia 29.08.1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 928 ze zm.) poprzez nie wyjaśnienie stanu faktycznego oraz nie zebranie i nie rozpatrzenie w sposób wyczerpujący materiału dowodowego,
- • art. 245 § 1 pkt 1 w związku z art. 240 § 1 pkt 5 ustawy Ordynacja podatkowa poprzez nie uchylenie ostatecznej decyzji Dyrektora Izby Celnej w B. Nr [...] z dnia [...].05.2003 r. i na tej podstawie wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji.
W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w B. wniósł o jej oddalenie przytaczając argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga jest nieuzasadniona.
Wznowienie postępowania w sprawie nastąpiło w związku z przedstawieniem przez skarżącego wystawionego w trybie retrospektatywnym świadectwa EUR 1 Nr [...], które według skarżącego stanowi dowód pochodzenia samochodu z Republiki Federalnej Niemiec. Odmowa uznania tego świadectwa przez organy za dowód pochodzenia towaru z krajów Unii Europejskiej nastąpiła w związku z negatywną weryfikacją tego świadectwa przez niemieckie organy celne. Przyznając ten fakt skarżący twierdzi jednakże, iż z zapisu w polu 11 tego świadectwa wynika, iż przedmiotowy samochód pochodzi z Republiki Federalnej Niemiec a więc z Unii Europejskiej.
Ponadto z postanowienia Prokuratury Rejonowej w S. wynika w sposób bezsprzeczny, że samochód należał do M. B. i nie figurował w rejestrze pojazdów skradzionych. Tych okoliczności organ z naruszeniem art. 194 § 1 Ordynacji podatkowej nie uwzględnił i przypisał szczególną moc dowodową dokumentowi, który nie może być zakwestionowany innymi dowodami.
Skarżący wskazując na naruszenie art. 194 § 3 Ordynacji podatkowej w istocie domaga się uznania, iż okoliczności wynikające z dokumentu EUR-1 oraz innych dokumentów powinny dawać podstawę do uznania, iż samochód pochodzi z Unii Europejskiej.
Stosowanie obniżonej stawki celnej związane jest z przedstawieniem przez importera dowodu pochodzenia towaru, o którym mowa w art. 16 Protokołu 4 Układu Europejskiego zmienionego Porozumieniem między Rzeczpospolitą Polską a Wspólnotami Europejskimi, podpisanym w Brukseli dnia 24.06.1997 r. (załącznik do Dz.U. z 1997 r. Nr 104, poz. 662 ze zm.). Są to świadectwo przewozowe EUR-1 wystawione w/g wzoru określonego w załączniku oraz deklaracji, w złożonej przez eksportera na fakturze, specyfikacji lub innym dokumencie handlowym (zwanej deklaracją na fakturze). W pierwotnym postępowaniu stwierdzono, iż deklaracja na fakturze nie może być uznana wobec jej sfałszowania, natomiast w postępowaniu wznowieniowym za dowód pochodzenia towaru nie może być uznane przedłożone świadectwo EUR-1 wobec jego negatywnego zweryfikowania przez niemieckie władze celne. Wynik weryfikacji jest wiążący dla polskich organów celnych stąd też prawidłowo organy nie uznały go za dowód stwierdzający pochodzenie towaru z Unii Europejskiej.
W tych warunkach powoływanie się skarżącego na inne okoliczności a mianowicie zapisy negatywnie zweryfikowanych świadectw EUR-1 o pochodzeniu samochodu z Federalnej Republiki Niemiec jak też ustalenia wynikające z postanowienia Prokuratury Rejonowej w S. o umorzeniu śledztwa 4Ds [...] nie dają podstawy do uznania, iż towar pochodzi z Unii Europejskiej dla celów zastosowania obniżonej stawki celnej. Przepisy powołanego powyżej Protokołu Nr 4 nie przewidują bowiem możliwości ustalania pochodzenia towaru na podstawie innych okoliczności z wyjątkiem pkt 2 art. 16 tegoż Protokołu, który jednak w niniejszej sprawie nie ma zastosowania.
Z tych więc względów Sąd uznał, iż zaskarżona decyzja odpowiada prawu i skargę stosownie do art. 151 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił (Dz.U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270).