Uzasadnienie
J. D. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] marca 2007 r., Nr [...] utrzymujące w mocy postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. P. z [...] lutego 2007 r. w sprawie określenia wysokości obciążających go kosztów egzekucyjnych.
Postanowieniem z [...] maja 2007 r. Dyrektor Izby Skarbowej w B. uwzględnił w całości skargę i uchylił zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w B. oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w B. P. Pismem z [...] maja 2007 r. J. D. wniósł o umorzenie wszczętego postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym z uwagi na jego bezprzedmiotowość, w związku z uchyleniem przez organ zaskarżonego postanowienia w całości. Jednocześnie złożył wniosek o zasądzenie na jego rzecz od organu kosztów postępowania.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 54 § 3 ustawy z dnia ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) organ, którego działanie lub bezczynność zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości do dnia rozpoczęcia rozprawy. Z wskazanego uprawnienia do samokontroli w sprawie niniejszej skorzystał Dyrektor Izby Skarbowej w B., wydając postanowienie z [...] maja 2007 r., uchylające w całości postanowienie zaskarżone do tutejszego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.
Stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn, niż wymienione we wcześniejszych punktach, stało się bezprzedmiotowe. W doktrynie i orzecznictwie nie budzi wątpliwości, że postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe na skutek uwzględnienia skargi przez organ administracyjny w trybie autokontroli (tak np. "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", J. P. Tarno, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2006). Taki pogląd potwierdza również treść przepisu art. 210 § 1 w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który wskazuje, że zwrot kosztów przysługuje skarżącemu od organu także w razie umorzenia postępowania z przyczyny określonej w art. 54 § 3. Skarżący wniósł o zasądzenie na jego rzecz kosztów postępowania, dlatego też – na podstawie powołanego przepisu - należało zasądzić na jego rzecz od organu zwrot poniesionych kosztów.
Na koszty te złożyły się: wpis sądowy - 100 zł, wynagrodzenie doradcy podatkowego – 240 zł oraz wydatek z tytułu opłaty skarbowej od pełnomocnictwa – 17 zł. Wysokość wynagrodzenia pełnomocnika ustalono na podstawie art. 205 § 2 i 4 w/w ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 2 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 212, poz. 2075).
Mając powyższe na uwadze sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 oraz art. 201 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.