Uzasadnienie
M. Z. złożył do tut. Sądu skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] lutego 2017 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 r. W skardze zawarł też wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku wskazał, że znajduje się w trudnej sytuacji finansowej i nie jest w stanie regulować swoich zobowiązań względem kontrahentów. Istniejące zaległości finansowe powodują, że Skarżący zatrudnia tylko jednego pracownika na podstawie umowy o pracę, zaś dziewięciu pracowników tymczasowo na podstawie umowy - zlecenia. Dochody uzyskane w okresie zimowym pozwalają na pokrycie kosztów wynagrodzenia zatrudnionych osób, jednak z uwagi na opóźnienia w płatnościach Skarżący nie jest w stanie regulować swoich zobowiązań w terminie. Skarżący wskazał, że konieczność zapłaty podatku określonego zaskarżoną decyzją wraz z odsetkami w kwocie łącznej ponad 70 000 zł (łącznie z decyzja wymiarową VAT jest to kwota niespełna 100 000 zł) byłaby na tyle istotnym obciążeniem, że zmuszony byłby wystąpić o udzielenie kredytu lub pożyczki oraz rozwiązanie umów z kilkoma pracownikami zatrudnionymi na umowy zlecenie.
Nadto podał, że aktualne jego zadłużenie względem kontrahentów wynosi ponad 80 000 zł, które nie jest spłacane od dłuższego czasu z uwagi na brak środków. Charakter prowadzonego przedsiębiorstwa i wykonywanych przez skarżącego prac powoduje, że największe trudności z płynnością finansową posiada on pod koniec okresu zimowego. Z związku z tym egzekwowanie przez organ podatkowy całości zaległości podatkowej skutkować będzie szkodą polegającą na tym, że będzie on zmuszony zwolnić część osób, w dalszej konieczności będzie to miało jednak negatywne i nieodwracalne skutki dla działalności podatnika, gdyż będzie on zmuszony ograniczyć, a nawet zaprzestać prowadzonej działalności gospodarczej, gdyż będzie niewypłacalny. Zdaniem Skarżącego, także interes społeczny uzasadnia wstrzymanie wykonania decyzji, biorąc pod uwagę aktualne zatrudnienie pracowników. Skarżący nie posiada, oprócz nieruchomości, na której zamieszkuje, innych wartościowych składników majątku, których zbycie pozwoliłoby za zaspokojenie wierzyciela podatkowego.
Dodatkowo w piśmie z dnia 20 kwietnia 2017 r. Skarżący wskazał, że konsekwencją prowadzonej egzekucji będzie również niemożność wywiązania się z zobowiązań kredytowych, co przyczyni się do stanu niewypłacalności Skarżącego i zaprzestania prowadzenia działalności gospodarczej.
Do wniosku dołączono listę nierozliczonych płatności (k. 11 – 12).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W orzecznictwie sądów administracyjnych podnosi się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ma miejsce, gdy nie będzie już możliwy późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub powrót do stanu pierwotnego. Nałożony na Skarżącego obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są niewątpliwie odwracalne. Niemniej jednak skutków zapłaty należności pieniężnej, które co do zasady są odwracalne, nie można rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości, zwłaszcza gdy wysokość należności pieniężnej jest znaczna.
Skarżącemu określono zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób prawnych na kwotę blisko 60.000 zł, ale wraz z odsetkami kwota do zapłaty wynosi ponad 70.000 zł złotych. Zdaniem Sądu powyższa kwota do zapłaty wskazuje na niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Skarżący ubiegając się o przyznanie prawa pomocy wykazał, że jego możliwości finansowe są ograniczone. Prowadzi on jednoosobową działalność gospodarczą. Wskazał na istniejące już ograniczenia w regulowaniu płatności – aktualne zadłużenie wobec kontrahentów wynosi ponad 80.000 zł.
W związku z powyższym uzasadnione jest udzielenie Skarżącemu ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji do czasu wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę lub uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.
Orzeczono więc jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 i § 5 przywołanej ustawy procesowej.