Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 sierpnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku przyznał J. M. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie doradcy podatkowego (k. 36). Stosownie do powyższego, Krajowa Rada Doradców Podatkowych wyznaczyła do prowadzenia niniejszej sprawy doradcę podatkowego W. A. (k. 45).
Na rozprawie w dniu 10 grudnia 2008 r. doradca podatkowy W. A. wniósł o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy (k. 56). Zarządzeniem z dnia 11 grudnia 2008 r. sąd skierował sprawę na posiedzenie niejawne celem rozpoznania wniosku w przedmiocie przyznania wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych udokumentowanych wydatków wyznaczonemu z urzędu doradcy podatkowemu (k. 58).
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) wyznaczony doradca podatkowy otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności doradców podatkowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do § 2 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 02 grudnia 2003 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 212, poz. 2075) – wynagrodzenie za reprezentowanie strony w postępowaniu przed sądem I instancji w pozostałych sprawach, a więc w tych, w których jest stały wpis, wynosi 240 zł. Do wyliczonego w ten sposób wynagrodzenia doliczone zostaje 17 zł uiszczone przez pełnomocnika tytułem opłaty skarbowej od pełnomocnictwa. § 3 ust. 1 pkt 2 cytowanego rozporządzenia stanowi bowiem, iż koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszonej przez Skarb Państwa obejmują niezbędne udokumentowane wydatki doradcy podatkowego. W sprawie niniejszej W. A. udokumentował poniesienie opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł (k. 60).
W tej sytuacji, stosując przepisy art. 250 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 2 ust. 1 pkt 2 oraz § 3 ust. 1 pkt 2 cytowanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 02 grudnia 2003 r., orzeczono jak w sentencji.