Uzasadnienie
Pan R. K., dalej powoływany również jako skarżący, złożył w dniu 11.05.2007 r. w Biurze Powiatowym Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w S. kontynuacyjny wniosek o przyznanie płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt na rok 2007, w którym zadeklarował pakiet S02 - rolnictwo ekologiczne, wariant S02b01 - trwałe użytki zielone (bez certyfikatu zgodności) o powierzchni 16,96 ha.
Po weryfikacji wniosku i rozpatrzeniu materiału dowodowego zgromadzonego w przedmiotowej sprawie Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S. w dniu [...].04.2008 r. wydał decyzję nr [...] o odmowie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych. Podstawę takiego rozstrzygnięcia stanowił art. 51 ust. 1 rozporządzenia Komisji (WE) nr 796 z dnia 21 kwietnia 2004 r., który stanowi, że jeśli dla danej grupy upraw obszar zadeklarowany we wniosku przekracza obszar stwierdzony, wysokość pomocy oblicza się na podstawie obszaru stwierdzonego po kontroli na miejscu. Jeśli różnica ta przekracza 20 % zatwierdzonego obszaru, dla danej grupy upraw nie zostanie przyznana żadna pomoc obszarowa. W przedmiotowej sprawie różnica pomiędzy powierzchnią deklarowaną a stwierdzoną wynosiła 32,09 % powierzchni stwierdzonej.
Od powyższej decyzji skarżący złożył do Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. odwołanie.
Organ II instancji rozpatrzył zgromadzony w sprawie materiał dowodowy i w dniu [...].06.2008 r. wydał ostateczną decyzję nr [...] o utrzymaniu w mocy zaskarżonej decyzji. Skarżący nie zaskarżył powyższej decyzji do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku.
W dniu 11.05.2009 r., Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S. zawiadomił skarżącego o wznowieniu na podstawie art. 145 § 1 Kpa postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej decyzją ostateczną nr [...] z dnia [...].04.2008 r. o odmowie przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych i poprawy dobrostanu zwierząt na 2007 rok.
Na podstawie materiału dowodowego zebranego w sprawie i w wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego ustalono, że skarżący nie prowadził działalności rolniczej na deklarowanych gruntach rolnych we wniosku na 2007 roku. W związku z powyższym, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S. w dniu [...].06.2009 r. na mocy decyzji nr [...] uchylił decyzję dotychczasową w całości i odmówił przyznania płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na rok 2007 r.
Po rozpatrzeniu odwołania skarżącego od powyższej decyzji, organ odwoławczy decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. Nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Zdaniem organu odwoławczego, decyzja Nr [...] jest niezgodna z przepisami Kpa, bowiem organ I instancji nie zbadał czy w sprawie zaistniały negatywne przesłanki uchylenia decyzji ostatecznej, w szczególności przesłanka przewidziana w art. 146 § 2 Kpa, zgodnie z którą nie uchyla się decyzji, jeżeli w wyniku wznowienia postępowania mogłaby zapaść decyzja odpowiadająca w swej istocie decyzji dotychczasowej.
Po ponownym rozpatrzeniu zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, Kierownik Biura Powiatowego ARiMR w S. decyzją z dnia [...] września 2009 r. Nr [...] odmówił uchylenia decyzji o odmowie przyznania płatności z tytułu realizacji programu rolnośrodowiskowego Nr [...] z dnia [...] kwietnia 2004 r. Przyczyną odmowy uchylenia dotychczasowej decyzji była treść art. 146 § 2 Kpa, albowiem w wyniku wznowionego postępowania miałaby zapaść decyzja odpowiadająca w swojej istocie decyzji dotychczasowej.
Po rozpoznaniu odwołania skarżącego, Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARMiR w Ł. decyzją z dnia [...] listopada 2009 r. Nr [...] uchylił w całości zaskarżoną decyzję i stwierdził, że dotychczasowa decyzja Kierownika Biura Powiatowego ARiMR w S. z dnia 23.04.2008 r. Nr [...] została wydana z naruszeniem prawa. Organ odwoławczy zaznaczył, iż w związku z tym, że organ I instancji nie wydał rozstrzygnięcia zgodnie z art. 151 § 2 Kpa, usunął tę wadliwość, stwierdzając wydanie pierwotnej decyzji z naruszeniem prawa i wskazaniem okoliczności, z powodu których, nie uchylono decyzji Nr [...].
Na powyższą decyzję skarżący wywiódł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, w której zarzucił wydanemu rozstrzygnięciu naruszenie art. 7 i 77 Kpa, wnosząc jednocześnie o jego unieważnienie. Zaznaczył, iż błędnie organy obu instancji przyjęły, że nie prowadził w 2007 r. gospodarstwa rolnego a w konsekwencji nie posiadał gruntów, od których przysługiwała płatność rolnośrodowiskowa.
W odpowiedzi na skargę, Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARMiR w Ł., podtrzymując stanowisko w sprawie, wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Skarga zasługuje na uwzględnienie, choć nie wszystkie podniesione w niej zarzuty okazały się zasadne.
W świetle przepisów art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269, ze zm.), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, a kontrola ta - jeżeli ustawy nie stanowią inaczej - sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że Sąd bada legalność zaskarżonego aktu pod kątem jego zgodności z prawem materialnym określającym prawa i obowiązki stron oraz prawem procesowym regulującym postępowanie przed organami administracji publicznej.
Sąd, badając legalność zaskarżonej decyzji w oparciu o wyżej powołane przepisy i w granicach sprawy, nie będąc jednak związany - stosownie do art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.), dalej również jako p.p.s.a. - zarzutami i wnioskami skargi, uznał, że zachodzą podstawy do stwierdzenia nieważność decyzji Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARMiR w Ł. z dnia [...] listopada 2009 r. W ocenie Sądu, w przedmiotowej sprawie zastosowanie znalazł przepis art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a., który obliguje sąd do stwierdzenia nieważności decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kpa lub w innych przepisach.
Sprawa poddana kontroli tutejszego Sądu dotyczyła wznowionego postępowania administracyjnego, dotyczącego odmowy przyznania skarżącemu płatności z tytułu realizacji przedsięwzięć rolnośrodowiskowych na rok 2007 r., zakończonego decyzją Kierownika Biura Powiatowego ARMiR w S. z dnia [...].04.2008 r. Nr [...] utrzymaną w mocy ostateczną decyzją Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego ARMiR w Ł. z dnia [...] czerwca 2008 r. Nr [...].
Zgodnie z art. 147 Kpa wznowienie postępowania następuje z urzędu lub na żądanie strony. Wznowienie postępowania następuje w drodze postanowienia, (art. 149 § 1 Kpa), do wydania, którego właściwym jest organ administracji publicznej, który wydał w sprawie decyzję w ostatniej instancji – art. 150 § 1 Kpa.
W świetle powyższych przepisów, w analizowanej sprawie, organem administracji publicznej, który wydał decyzję w ostatniej instancji był Dyrektor [...] Oddziału Regionalnego ARMiR w Ł., a zatem to tenże organ a nie Kierownik Biura Powiatowego ARMiR w S. był organem właściwym do wznowienia postępowania administracyjnego w pierwszej instancji. Oznacza to, że postępowanie wznowieniowe zostało przeprowadzone przez organ niewłaściwy rzeczowo i instancyjne w sprawie. Tym samym należało stwierdzić, że w sprawie zachodzi przyczyna określona w art. 156 § 1 pkt 1 Kpa, wskazująca na obowiązek stwierdzenia nieważności decyzji wydanej z naruszeniem przepisów o właściwości.
Ponownie rozpoznając sprawę, organ II instancji jest zobowiązany do uwzględnienia okoliczności, iż postępowanie zostało przeprowadzone przez organ niewłaściwy w sprawie. Biorąc powyższą okoliczność pod uwagę organ winien wydać jedną z decyzji określonych w art. 138 § 1 Kpa.
W świetle powyższych ustaleń, rozważanie zarzutów podniesionych w skardze stało się zbędne.
Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji. O niewykonalności zaskarżonej decyzji orzeczono na podstawie art. 152 p.p.s.a, zaś o kosztach w trybie art. 200 i art. 205 § 1 p.p.s.a.