Postanowienie WSA w Białymstoku z 16 maja 2017 r., I SA/Bk 348/17

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku

Rozpoznanie

w Wydziale I w dniu 16 maja 2017 r. na posiedzeniu niejawnym

Sprawa

sprawy ze skargi H. Sp. z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automacie poza kasynem gry p o s t a n a w i a: w sprawie w kwocie 400 (czterystu) złotych.

Skład

sędzia WSA Jacek Pruszyński przewodniczący, sprawozdawca

Sentencja

1. odrzucić skargę,
2. zwrócić skarżącej Spółce wpis sądowy

Uzasadnienie

H. Sp. z o.o. w B. wywiodła skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...]. Decyzja została doręczona pełnomocnikowi skarżącej Spółki w dniu 23 lutego 2017 r., zaś skarga wywiedziona do Sądu (nadana w urzędzie pocztowym za pośrednictwem organu odwoławczego) w dniu 28 marca 2017 r.

W odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w B. wniósł o jej odrzucenie, ewentualnie o oddalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.

Skarga podlegała odrzuceniu.

Zgodnie z art. 53 § 1 i art. 54 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm. (dalej: "p.p.s.a.") skargę wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi.

Z akt administracyjnych wynika, że zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona w dniu 23 lutego 2017 r. Stosownie do art. 83 § 2 p.p.s.a. trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi dobiegł końca z upływem 27 marca 2017 r. Skarga została nadana w urzędzie pocztowym 28 marca 2017 r. (k. 9 akt), a zatem z uchybieniem ustawowego terminu do jej wniesienia.

W konsekwencji skarga jako spóźniona podlegała odrzuceniu, o czym orzeczono na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia. O zwrocie kwoty uiszczonego wpisu od skargi Sąd orzekł na podstawie 232 § 1 pkt. 1 tejże ustawy.