Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści, przepisy i wyszukiwarka

Powołane przepisy 1

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstokuz 3 sierpnia 2017 r., sygn. akt I SA/Bk 358/14

Metryka

Rozpoznanie
w dniu 03 sierpnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku doradcy podatkowego B. C. o przyznanie wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w zakresie udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym
Sprawa
w sprawie ze skargi A. G. i P. M. G. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] maja 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2009 rok p o s t a n a w i a - przyznać doradcy podatkowemu B. C. kwotę 2.214 zł (dwa tysiące dwieście czternaście złotych) tytułem wynagrodzenia za zastępstwo prawne wykonane na zasadzie prawa pomocy w zakresie udziału w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.

Starszy referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku Wydziału I: Tomasz Oleksicki,

Uzasadnienie

Postanowieniem z dnia 20 sierpnia 2014 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku przyznał małż. A. i P. M. G. prawo pomocy w zakresie m.in. ustanowienia doradcy podatkowego. Stosownie do powyższego, Krajowa Rada Doradców Podatkowych wyznaczyła do prowadzenia niniejszej sprawy doradcę podatkowego B. C. (k. 77).

Doradca podatkowy B. C. brał udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym (k. 153), wnosząc o przyznanie kosztów zastępstwa procesowego, oświadczając jednocześnie, że koszty te nie zostały opłacone w całości (k. 153v i k. 166).

Zgodnie z art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) wyznaczony doradca podatkowy otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności doradców podatkowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.

Stosownie do § 3 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r. w sprawie wynagrodzenia za czynności doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz szczegółowych zasad ponoszenia kosztów pomocy prawnej udzielonej przez doradcę podatkowego z urzędu (Dz. U. Nr 31, poz. 153) w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w drugiej instancji wynagrodzenie za udział w rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, jeżeli sprawę prowadził ten sam doradca podatkowy w drugiej instancji, wynosi 50 % kwoty wynagrodzenia określonego w ust. 1, nie mniej niż 120 zł.

Natomiast stosownie do § 3 ust. 1 pkt 1 lit. f w/w rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości – kwota wynagrodzenia doradcy podatkowego w postępowaniu przed sądem administracyjnym wynosi w pierwszej instancji w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna, przy wartości przedmiotu sprawy powyżej 50.000 zł do 200.000 zł wynosi 3.600 zł.

W niniejszej sprawie wartość przedmiotu sprawy wynosi 199.524 zł i od takiej kwoty doradcy podatkowemu należy się 50% kwoty wynagrodzenia, na podstawie cytowanego § 3 ust. 1 pkt 1 lit. f rozporządzenia. Stawkę tę zgodnie z § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (23 %), co w konsekwencji daje kwotę 2.214 zł.

Mając na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika, charakter przedmiotowej sprawy oraz wkład pełnomocnika w przyczynienie się do jej wyjaśnienia należy uznać, że kwota 2.214 zł wynagrodzenia jest adekwatna do jego udziału w niniejszym postępowaniu.

W tej sytuacji, stosując przepisy art. 250 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 3 ust. 1 pkt 1 lit. f i ust. 2 pkt 3, a także § 2 ust. 3 cytowanego rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 31 stycznia 2011 r., orzeczono jak w sentencji.

Pod tą sygnaturą także: dokument z 20 lutego 2015 r., dokument z 27 stycznia 2015 r., dokument z 1 października 2014 r., dokument z 1 października 2014 r., dokument z 20 sierpnia 2014 r.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.