Uzasadnienie
W. K. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych podając, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z mężem A. K.. Dochód miesięczny rodziny stanowi renta chorobowa A. K. w kwocie 451,42 zł netto (po potrąceniu komorniczym kwoty 181,59 zł) oraz zasiłek przedemerytalny W. K. w wysokości 529,39 zł netto (po potrąceniu komorniczym). Wnioskodawcy nie posiadają majątku, w tym: zgromadzonych oszczędności i przedmiotów wartościowych oraz nie prowadzą działalności gospodarczej. Małżonkowie K. są osobami schorowanymi, stan zdrowia nie pozwala na podjęcie pracy zarobkowej. Osiągany dochód nie zawsze wystarcza na bieżące opłaty i koszty leczenia (k. 27-29).
Zgodnie z art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania.
W rozpatrywanym przypadku W. K. dowiodła, iż nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w sprawie niniejszej, które wynoszą aktualnie 2.000 zł (wpis od skargi)(k.18).
Należy bowiem stwierdzić, iż ze złożonego oświadczenia wynika, że sytuacja materialna W. K. uzasadnia przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Źródłem dochodu dwuosobowej rodziny pozostają świadczenia otrzymywane z ZUS (renta chorobowa i zasiłek przedemerytalny) w łącznej wysokości 980,81 zł netto, po potrąceniach komorniczych (k. 29). Rodzina wnioskodawczyni nie posiada majątku. Skarżąca i jej mąż są osobami schorowanymi (W. K. pozostaje pod opieka lekarza psychiatry, cierpi na depresję; A. K. jest osobą niezdolną do pracy k. – 27).
Przedstawione okoliczności, a w szczególności wysokość miesięcznego dochodu rodziny w połączeniu z brakiem zgromadzonych oszczędności pozwalają na stwierdzenie, iż W. K. nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania w niniejszej sprawie, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.