Uzasadnienie
Samodzielny Publiczny Szpital Wojewódzki w S. wniósł do tut. Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę (zatytułowaną "odwołanie") na " decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddział w B. znak: [...] z [...] kwietnia 2007 r.". Skarżone pismo stanowi natomiast odpowiedź na złożone przez Samodzielny Publiczny Szpital Wojewódzki "odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych O/w B. Inspektorat w S. znak: [...] z [...] lutego 2007 r." ZUS Oddz. w B. podnosił w nim, że ani przepisy ustawy z 15 kwietnia 2005 r. o pomocy publicznej i restrukturyzacji publicznych zakładów opieki zdrowotnej, ani ustawy z 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych, nie przewidziały po stronie ZUS upoważnienia do wydawania decyzji w przedmiocie bądź to wykładni pojęć ustawowych, bądź też przyjmowania do restrukturyzacji, bądź odmowy przyjęcia do restrukturyzacji zobowiązań publicznych zakładów opieki zdrowotnej z tytułu składek na ubezpieczenia społeczne. Dlatego też wniosek Szpitala z [...] lutego 2007 r. nie mógł być rozstrzygnięty decyzją, a Szpitalowi nie przysługiwało prawo wnoszenia odwołania od uzyskanych od organu wyjaśnień.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje:
Skarga Samodzielnego Publicznego Szpitala Wojewódzkiego w S. jest niedopuszczalna.
Przyczyna niedopuszczalności przedmiotowej skargi tkwi w charakterze pisma adresowanego do strony skarżącej. Pismo owe jak już wyżej zaakcentowano stanowi odpowiedź na złożone przez Samodzielny Publiczny Szpital Wojewódzki "odwołanie od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddz. w B. Inspektorat w S. znak: [...] z [...] lutego 2007 r." i jest w istocie konsekwencją pisemnej wymiany poglądów między organem rentowym a Szpitalem. Mianowicie skarżone pismo wyraża stanowisko organu rentowego odnośnie ponownego wniosku Szpitala (dłużnika) z [...] lutego 2007 r. w sprawie przyjęcia do restrukturyzacji należnych składek od wynagrodzeń za miesiące listopad i grudzień 2004 r. Nadmienić należy, iż wcześniejszy wniosek Szpitala dotyczący uzgodnienia projektu programu restrukturyzacji został przez organ rentowy zaakceptowany, a Wojewoda P. wydał w trybie ustawy z 15 kwietnia 2005 r. o pomocy publicznej i restrukturyzacji publicznych zakładów opieki zdrowotnej (Dz.U. Nr 78, poz.684) decyzję o warunkach restrukturyzacji Samodzielnego Publicznego Szpitala Wojewódzkiego w S. Podkreślić przy tym należy, że dopuszczalność zaskarżenia do sądu administracyjnego indywidualnych rozstrzygnięć, określonych w art. 3 § 2 pkt 1-3 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) tj. decyzji i postanowień wydawanych w postępowaniu administracyjnym jurysdykcyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym, w stosunku do których wyczerpane zostały środki zaskarżenia (art. 52 § 1 tej ustawy), oznacza, że katalog środków umożliwiających uruchomienie kontroli tych rozstrzygnięć (środków zaskarżenia) jest zamknięty.
Zaskarżone pismo ZUS O/w B. z [...] kwietnia 2007 r. nie ma cech, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 1-3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Kwestie w nim omówione nie zostały objęte decyzją administracyjną organu. Zakład Ubezpieczeń Społecznych nie został uprawniony żadnym przepisem cyt. ustawy o pomocy publicznej i restrukturyzacji publicznych zakładów opieki zdrowotnej do autorytatywnego rozstrzygania w formie decyzji w przedmiocie przyjęcia do restrukturyzacji należnych składek na ubezpieczenie społeczne. Organ rentowy jedynie uczestniczy w procesie uzgadniania projektu programu restrukturyzacyjnego (por. art. 25 ust.1 pkt 1 przywołanej ustawy o pomocy publicznej i restrukturyzacji publicznych zakładów opieki zdrowotnej). Oznacza to zdaniem Sądu, iż w takim przypadku ZUS nie wykonuje władztwa administracyjnego, a pisma i oświadczenia woli kierowane do Szpitala nie stanowią jednostronnego aktu niosącego za sobą władztwo publiczne, zagwarantowane możliwością stosowania środków przymusu państwowego. Zauważyć przy tym należy, iż "uzgadniać" oznacza – uczynić (czynić) zgodnym z czymś, doprowadzić (doprowadzać) do braku rozbieżności, obopólnie wyrazić (wyrażać) na coś zgodę ("Uniwersalny słownik języka polskiego" Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2003). W ujęciu doktrynalnym natomiast decyzja jest oświadczeniem woli kompetentnego organu administracji publicznej, które zostało podjęte w wyniku zastosowania normy materialnego prawa administracyjnego lub w określonym zakresie normy prawa procesowego do ustalonego stanu faktycznego, w trybie, formie, strukturze uregulowanej prawem procesowym, zakomunikowana stronie w celu wywołania skutku prawnego w sferze stosunku materialnoprawnego (nadanie, odmowa, ograniczenie, cofnięcie lub nadanie uprawnienia, zwolnienie, ograniczenie lub rozszerzenie obowiązku) bądź w sferze procesowej (umorzenie postępowania w sprawie). Jest to akt kształtujący prawa lub obowiązki administracyjno-prawne (por. Barbara Adamiak "Z problematyki właściwości sądów administracyjnych art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a.", Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego 2006/2/7).
Przedmiotowe pismo nie można również uznać za postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty. Tym samym nie może ono stanowić podstawy kontroli legalności działalności administracji publicznej prowadzonej przez sądy administracyjne.
W ocenie Sądu skarżone pismo nie mieści się także w kategorii innych aktów i czynności z zakresu administracji publicznej, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z tym uregulowaniem, akt lub czynność musi dotyczyć uprawnienia lub obowiązku wynikających z przepisów prawa. Konieczne więc jest odniesienie takiego aktu lub czynności do konkretnego przepisu prawa powszechnie obowiązującego, który określa uprawnienie lub obowiązek. Stanowisko organu rentowego w przedmiocie restrukturyzacji należnych składek od wynagrodzeń nie określa w sposób bezpośredni takich uprawnień, ani też obowiązków. Jego przedmiotem nie jest ustalanie (odmowa ustalenia), stwierdzanie (odmowa stwierdzenia) albo potwierdzanie (odmowa potwierdzenia) określonego uprawnienia lub obowiązku wynikającego z mocy powszechnie obowiązującego przepisu prawa. Dodać należy, iż jeśli nawet stanowisko organu rentowego ma pośredni wpływ na rozstrzygnięcie w przedmiocie warunków restrukturyzacji, to jego ochrona prawna może zostać zrealizowana przez zaskarżenie do sądu administracyjnego decyzji Wojewody P. w tym przedmiocie.
Z uwagi zatem na niedopuszczalność skargi, Sąd zobligowany był do jej odrzucenia, orzekając jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).