Uzasadnienie
W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] maja 2010 r. nr [...], Spółka "A" zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Podniosła w nim, że przez wykonalność tej decyzji nie może uzyskać zaświadczenia stwierdzającego brak istnienia zaległości podatkowych, które jest niezbędne do odnowienia kredytu obrotowego oraz zawarcia umowy leasingu. Spółka przedstawiła specyfikę swojej działalności w zakresie wykonywania posadzek i wskazała, że brak kredytu obrotowego powoduje, iż Spółka pozbawiona jest możliwości osiągnięcia korzyści w postaci przychodów z robót, które może wykonać w sezonie, co jest szkodą nieodwracalną.
Ponadto we wniosku stwierdzono, że wstrzymanie wykonania decyzji w żaden sposób nie wpływa na zagrożenie interesów Skarbu Państwa, ponieważ podatnik od początku istnienia wywiązuje się z zobowiązań podatkowych. Wysokość rzekomej zaległości podatkowej jest niewielka w odniesieniu do wartości aktywów netto Spółki, która wynosi 2.324.580,23 zł.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek Spółki o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z przepisem art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270, ze zm.) - dalej w skrócie: "u.p.p.s.a.", Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty.
W ocenie Sądu, składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Spółka nie wykazała w dostateczny sposób żadnej z wymienionych przesłanek, warunkujących wstrzymanie wykonania decyzji.
W szczególności trudno za taką przesłankę uznać brak możliwości uzyskania w chwili obecnej kredytu na sfinansowanie prowadzonej działalności gospodarczej, co zdaniem Spółki związane jest z niemożnością uzyskania stosownego zaświadczenia stwierdzającego brak istnienia zaległości podatkowych.
Instytucja wstrzymania wykonania aktu powoduje, że organ nie może prowadzić egzekucji obowiązku w czasie trwania ochrony tymczasowej. Nie oznacza to natomiast, że zaległość podatkowa wynikająca z decyzji przestaje istnieć. Rozpoznając wniosek w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd nie dokonuje bowiem oceny zasadności skargi, lecz bada, czy wystąpiły przesłanki zawarte w art. 61 § 3 u.p.p.s.a., uzasadniające przyznanie przedmiotowej ochrony tymczasowej.
Z wniosku wynika, że Spółka w 2009 r. osiągnęła zysk netto w kwocie 355.475,85 zł. Ponadto wartość aktywów netto Spółki jest zdecydowanie większa niż wysokość obciążających stronę zobowiązań podatkowych wynikających ze skarżonej decyzji (wartość przedmiotu zaskarżenia Spółka określiła na kwotę 25.719 zł).
W takich okolicznościach faktycznych nie można stwierdzić, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, zwłaszcza, że zobowiązanie podatkowe ma charakter pieniężny i z natury rzeczy skutki wykonania zobowiązania są odwracalne. Jego uregulowanie nie tworzy z reguły takiego stanu rzeczy, w którym strona poniosłaby znaczną szkodę lub wystąpiłyby trudne do odwrócenia skutki. W przypadku ewentualnego uwzględnienia skargi istnieje oczywista możliwość zwrotu zapłaconych kwot, łącznie z oprocentowaniem według zasad przewidzianych w Ordynacji podatkowej.
Argumentem przemawiającym za uwzględnieniem wniosku nie może być również okoliczność, że wstrzymanie wykonania decyzji w żaden sposób nie wpływa na zagrożenie interesów Skarbu Państwa, ponieważ podatnik od początku istnienia wywiązuje się z zobowiązań podatkowych. Koniecznym elementem uzasadniającym zastosowanie wnioskowanej ochrony tymczasowej jest zaistnienie u wnioskodawcy niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zagrożenie interesów Skarbu Państwa bądź brak takiego zagrożenia jest prawnie obojętne z punktu widzenia treści art. 61 § 3 u.p.p.s.a.
Wobec powyższego, Sąd uznał za zasadne odmówić udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w oparciu o art. 61 § 3 u.p.p.s.a.