Uzasadnienie
D. Ch. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych (k. 40). Skarżący podniósł, iż aktualnie jest osobą bezdomną, utrzymującą się jedynie z otrzymywanej renty socjalnej w wysokości 567,08 zł i zasiłku pielęgnacyjnego. Ponadto jest osobą chorą. Uzasadniając swój wniosek skarżący podkreślił, iż w chwili obecnej nie jest w stanie pokryć kosztów sądowych, gdyż utrzymuje się z bardzo skromnych środków finansowych niezaspakających nawet podstawowych potrzeb życiowych. Dodatkowo z otrzymywanej renty socjalnej komornik sądowy potrąca mu 150 zł miesięcznie. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku, zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych (k. 40-41).
Do wniosku skarżący dołączył: decyzję w sprawie przyznania pomocy finansowej z pomocy społecznej (k. 44-45), odcinek z tytułu otrzymywanej renty socjalnej (k. 46), kartę z leczenie szpitalnego (k. 47).
Zgodnie z art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania.
Instytucja zwolnienia od kosztów postępowania stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów postępowania bez wywołania uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
Biorąc pod uwagę powyższe, sytuacja materialna D. Ch. oraz ustalone w sprawie okoliczności uzasadniają przyznanie skarżącemu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z dokumentów zgromadzonych w sprawie wynika, iż skarżący jest osobą nieposiadającą stałego miejsca zamieszkania, czasowo bezdomną, chorą i utrzymującą się jedynie ze środków finansowych pozyskiwanych z pomocy społecznej tj. renty socjalnej, zasiłku pielęgnacyjnego i ewentualnie doraźnej pomocy w formie różnego rodzaju zasiłków celowych lub okresowych. Niski comiesięczny dochód nie wystarcza mu nawet na bieżące wydatki związane z utrzymaniem siebie. Wnioskodawca nie posiada żadnego majątku, zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych.
Sytuacja materialna wnioskodawcy w połączeniu z zakresem złożonego przez niego wniosku o przyznanie prawa pomocy uzasadnia zatem stwierdzenie, że poniesienie przez D. Ch. we własnym zakresie kosztów sądowych, stanowi zbyt duże obciążenie finansowe i może spowodować uszczerbek w utrzymaniu koniecznym.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw.
z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.