Uzasadnienie
Niniejsza sprawa została zainicjowana skargą P. Sp. z o. o. w Ł. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia [...] lutego 2020 r. nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług, a następnie rozstrzygnięta wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 15 lipca 2020 r. poprzez uchylenie zaskarżonej interpretacji indywidualnej. W punkcie drugim wyroku zasądzono od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz skarżącego P. Sp. z o.o. w Ł. kwotę 497 zł (słownie: czterysta dziewięćdziesiąt siedem złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
Ponownie przeprowadzona analiza akt przedmiotowej sprawy doprowadziła jednak sąd do wniosku, że doszło do omyłki w zakresie zasądzonych na rzecz spółki kosztów postępowania sądowego, bowiem rozstrzygnięciem nie objęto wszystkich kosztów sądowych należnych stronie skarżącej na podstawie art. 200 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej powoływanej jako: "p.p.s.a."). Nie objęto nią bowiem całości kosztów zastępstwa procesowego w postaci wynagrodzenia pełnomocnika - radcy prawnego, który reprezentował stronę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, zważył co następuje
Zgodnie z treścią art. 200 p.p.s.a., w razie uwzględnienia skargi przez sąd pierwszej instancji przysługuje skarżącemu od organu, który wydał zaskarżony akt zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony (art. 205 § 2 p.p.s.a.).
Stosownie do regulacji art. 224 p.p.s.a. jeżeli w toku postępowania sąd nie orzekł o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych lub też orzeczeniem nie objął całej kwoty należnej z tego tytułu, postanowienie w tym przedmiocie wyda na posiedzeniu niejawnym wojewódzki sąd administracyjny.
W niniejszej sprawie skarga została uwzględniona, ale w punkcie 2 wyroku sąd zasądził od Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej na rzecz skarżącego P. Sp. z o. o. w Ł. kwotę 497 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego, która, jak się okazało, nie obejmowała w całości poniesionych przez skarżącego kosztów postępowania. Z akt przedmiotowej sprawy wynika bowiem, że skarżący poniósł wydatki, podlegające zwrotowi na podstawie art. 200 p.p.s.a., w wysokości 697 zł.
Z akt sądowych jasno wynika, że strona skarżąca reprezentowana była w niniejszej sprawie przez radcę prawnego M. D. W myśl § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2018 r., poz. 265, dalej powoływanego jako: "rozporządzenie"), stawki minimalne w postępowaniu przed sądem administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego wynosi 480 złotych.
Mając na uwadze powyższe, skarżącemu należy się zwrot całości poniesionych kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw, tj. z tytułu wynagrodzenia radcy prawnego, który reprezentował skarżącego w wysokości 480 złotych, opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w wysokości 17 złotych oraz wpis od wniesionej skargi w kwocie 200 zł, co daje łącznie kwotę 697 zł.
Z tych względów, działając na podstawie art. 224 p.p.s.a. w zw. z art. 200 p.p.s.a. i § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia, orzeczono jak w sentencji postanowienia.