Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 13 września 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny Wydział I w Białymstoku odrzuci wniosek E. Sz. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B.. Postanowienie to Skarżąca reprezentowana przez radcę prawnego zaskarżyła do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Postanowieniem z dnia 30 maja 2008 r. Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił zażalenie Skarżącej na ww. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 13 września 2007 r.
Postanowieniem z dnia 25 lipca 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny Wydział I w Białymstoku przyznał E. M. Sz. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Stosownie do powyższego, Okręgowa Izba Radców Prawnych w Białymstoku wyznaczyła do prowadzenia niniejszej sprawy radcę prawnego D. S. – S. W dniu 06.09.2007 r. skarżąca udzieliła D. S. – S. pełnomocnictwa. D. S. – S. reprezentowała skarżącą w postępowaniu w pierwszej instancji przed WSA w Białymstoku oraz w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. W pismach z dnia 7.09.2007 r. radca prawny D. S. – S. sprecyzowała zarzuty skargi oraz wniosła o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu oświadczając, że koszty zastępstwa nie zostały opłacone w całości. W piśmie z dnia 13.07.2008 r. pełnomocnik wniosła o wydanie postanowienia w przedmiocie kosztów pełnomocnika z urzędu za I instancję.
Sąd zważył, co następuje
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia.
Skarżąca skargę złożyła dzień po upływie 30 – dniowego terminu przewidzianego w art. 53 § 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponadto Sąd odrzucił wniosek Skarżącej o przywrócenie terminu do wniesienia skargi.
Mając na uwadze powyższe, na zasadzie art. art. 58 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę należało odrzucić.
Zgodnie natomiast z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Stosownie do § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163 poz.1349 ze zm.) - w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia jest należność pieniężna – stawkę minimalną oblicza się na podstawie § 6. Wartość przedmiotu sprawy wynosiła 3783 zł, a zatem stawka minimalna przy tej wartości przedmiotu sprawy wynosi 600 zł.
Stawkę tę zgodnie z § 2 ust. 3 powołanego wyżej rozporządzenia podwyższa się o stawkę podatku od towarów i usług przewidzianą dla tego rodzaju czynności (22 %). Mając na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter przedmiotowej sprawy i wkład jego pracy w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia należy uznać, że kwota 732,00 zł wynagrodzenia jest adekwatna do udziału radcy prawnego w niniejszym postępowaniu.
W tej sytuacji, stosując przepisy art. 250 ustawy - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz § 14 ust. 2 pkt 1 lit. a, § 15 pkt 1 i 2 oraz § 2 ust. 3 w/w rozporządzenia orzeczono jak w sentencji.