Uzasadnienie
M. S. (dalej powoływany także jako Skarżący), wraz ze skargą złożył wniosek o wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji. Wskazał, że w wyniku nałożonego na niego zobowiązania do zwrotu pobranej płatności będzie zmuszony wstrzymać działalność rolniczą w dużym zakresie, albowiem otrzymane środki przeznaczył na prowadzenie i rozwój bieżącej produkcji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), Sąd może wstrzymać wykonanie aktu administracyjnego, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zamknięty.
W ocenie Sądu, składając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, Skarżący nie wykazał żadnej z przesłanek określonych we wspomnianym art. 61 § 3, warunkujących wstrzymanie wykonania decyzji.
W doktrynie przedmiotu przyjmuje się, że do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczający sam wywód strony. Na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności (J. P. Tarno - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz, Warszawa 2006 r. s. 188-189.) Zatem to Skarżący winien wykazać okoliczności uzasadniające powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, czego w niniejszej sprawie nie uczynił.
Skarżący nie opisał swojej sytuacji finansowej, gospodarczej jak i rodzinnej, dlatego też Sąd nie jest w stanie ocenić, czy wobec Skarżącego zachodzą przesłanki do przyznania ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.
Podkreślić należy, iż na mocy zaskarżonej decyzji organ ustalił skarżącemu kwotę nienależnie pobranych środków finansowych w wysokości 3 360 zł z odsetkami, a zatem nie jest to kwota, której uiszczenie mogłoby zagrażać prowadzonej przez Skarżącego działalności rolniczej. Zaznaczyć należy, iż w aktach administracyjnych sprawy znajdują się decyzje, z których wynika, że Skarżący pod koniec 2011 r. otrzymał od ARiMR płatności z różnych tytułów na kwotę ponad 38 000 zł., tym samym zwrot kwoty 3 360 zł nie może stanowić realnego zagrożenia wyrządzenia Skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Dlatego też, Sąd uznał za zasadne, odmówić udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w oparciu o art. 61 § 3 cytowanej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.