Uzasadnienie
"F." spółka cywilna w B., reprezentowana przez pełnomocnika, złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] lutego 2016 r. wydaną w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za miesiąc marzec 2015 r. W piśmie z dnia 28 kwietnia 2016 r. pełnomocnik zawnioskowała o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku wskazano, że wykonanie decyzji wiązałoby się z niebezpieczeństwem wyrządzenia Skarżącym znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, gdyż na skutek prowadzonego przez Dyrektora UKS w B. postępowania kontrolnego i nienależytego wykonania umowy przez jednego z kontrahentów spółka utraciła płynność finansową i koniecznym było zawieszenie jej działalności w dniu 1 stycznia 2016 r. To spowodowało czasową utratę zdolności zarobkowania. Wykonanie decyzji pozbawi Spółkę możliwości podjęcia działalności i doprowadzi do trwałego zaprzestania wykonywania działalności. Ponowne jej wznowienie może okazać się niemożliwe lub wymagające znacznego nakładu sił i środków pieniężnych.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji należało oddalić.
W myśl art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.., powoływanej dalej jako p.p.s.a.) wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie jednakże z § 3 tego uregulowania, po przekazaniu sprawy sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zamknięty. Sąd jest mianowicie uprawniony do uwzględnienia wniosku w przypadku, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki (art. 61 § 3 p.p.s.a.).
W doktrynie i orzecznictwie prezentowany jest pogląd, który podziela również Sąd orzekający w niniejszej sprawie, że wstrzymanie wykonania aktów administracyjnych na podstawie art. 61 może dotyczyć tylko tych aktów, które kwalifikują się do dobrowolnego lub przymusowego wykonania (T. Woś, H. Knysiak – Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005). W rzeczywistości problem wykonania aktów administracyjnych dotyczy aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, a także aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki, itp.
Natomiast przesłanki mające uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu można rozważać dopiero po stwierdzeniu, że akt ten nadaje się do wykonania (por. np. postanowienie NSA z 20 stycznia 2009 r. sygn. akt II FZ 631/08, opubl. w LEX nr 551927; T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2005, str. 295). Stąd, nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Wstrzymanie wykonania dotyczy sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne.
Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że przedmiotem skarżonej decyzji jest określenie Spółce nadwyżki podatku naliczonego nad należnym do zwrotu na rachunek bankowy w kwocie 443,00 zł w miejsce zadeklarowanej w kwocie 354,722,00 zł. Stwierdzić należy, że taka decyzja nie posiada przymiotu wykonalności, gdyż nie ustala ona nakazu powinnego zachowania dla adresata. Chociaż rozstrzygnięcie to wywiera skutki w sferze prawa podatkowego, to nie podlega ono wykonaniu, a w konsekwencji nie byłoby zasadne wstrzymanie jego wykonania.
Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 cyt. ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.