Uzasadnienie
Rada Gminy J. K. złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na rozstrzygnięcie nadzorcze Wojewody P. z dnia [...].10.2005 r., Nr [...], w przedmiocie stwierdzenia nieważności uchwały rady gminy z dnia [...].09.2005 r., w sprawie zatwierdzenia taryf dla zbiorowego zaopatrzenia w wodę i zbiorowego odprowadzania ścieków.
W odpowiedzi na skargę, Wojewoda P. wnosił o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 98 ust.1 ustawy z dnia 08.03.1990 r. o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz.1591 ze zm.), rozstrzygnięcia organu nadzorczego dotyczące gminy, podlegają zaskarżeniu do sądu administracyjnego z powodu niezgodności z prawem w terminie 30 dni od dnia ich doręczenia. Podstawą do wniesienia skargi jest uchwała lub zarządzenie organu, który podjął uchwałę lub zarządzenie albo, którego dotyczy rozstrzygnięcie nadzorcze (art. 98 ust.3 zdanie drugie cytowanej ustawy o samorządzie gminnym).
Uchwała rady gminy w sprawie wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego, stanowi więc element skargi, upoważniający do zaskarżenia rozstrzygnięcia nadzorczego. Uchwała w tym przedmiocie jest materialnoprawną przesłanką wniesienia skargi na rozstrzygnięcie organu nadzorczego. Uchwała dana powinna zostać podjęta przed wniesieniem skargi do sądu. Jednakże warunek w postaci podjęcia stosownej uchwały przez radę gminy zostaje spełniony także wówczas, gdy uchwała owa została podjęta po wniesieniu skargi, ale przed upływem trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia. Niemniej jednak uchwała taka może być przedłożona już po wniesieniu skargi, aż do dnia wydania orzeczenia w konkretnej sprawie, zainicjowanej skargą na rozstrzygnięcie nadzorcze. Stąd też skarga na rozstrzygnięcie nadzorcze, wniesiona przed podjęciem przez radę gminy uchwały wymaganej przez art. 98 ust.3 cytowanej wyżej ustawy, jest skuteczna, pod warunkiem, że uchwała zostanie podjęta w terminie do wniesienia skargi (por. np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z 13.08.1991 r., SA/Wr 673/91, opublikowany w OSP za 1992 r., Nr 11, s. 234, postanowienie Sądu Najwyższego z 07.07.1994 r., III ARN 42/94, opublikowane w OSNP za 1994 r., Nr 9, s.138, wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 15.02.2005 r., opublikowany w OSK 1142/04).
Skargę w imieniu Rady Gminy J. K. złożył przewodniczący rady. Do czasu przedłożenia uchwały, istnieje domniemanie, że przewodniczący rady gminy, który podpisał skargę działa zgodnie z wolą tejże rady. W razie bowiem przedłożenia stosownej uchwały zostaje potwierdzona legitymacja do zaskarżanie rozstrzygnięcia nadzorczego. Brak jednakże wspomnianej uchwały obala powyższe domniemanie.
W niniejszej sprawie, Sąd dwukrotnie wzywał Przewodniczącego Rady Gminy J. K. do wykazania, iż wniesienie skargi do Sądu poprzedziła uchwała rady gminy, stanowiąca podstawę do wniesienia skargi (zarządzenia z dnia 13.12.2005 r. i z dnia 07.02.2006 r.). Zawiadomienia Sądu zostały prawidłowo doręczone Przewodniczącemu Rady Gminy J. K. (k.24, 31). W imieniu strony skarżącej nikt również nie stawił się na wyznaczony termin rozprawy. Do czasu zamknięcia rozprawy, nie została także przedłożona uchwała rady gminy.
W związku z powyższym, przy braku podstawy do wniesienia skargi przez Przewodniczącego Rady Gminy J. K. w postaci uchwały rady gminy, podjętej zgodnie z art. 98 ust.3 cytowanej wyżej ustawy o samorządzie gminnym, skarga jako niedopuszczalna podlegała odrzuceniu.
W tym stanie rzeczy orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).