Uzasadnienie
Zarządzeniem z dnia 31 lipca 2014 r. B. B. (dalej także, jako: "Skarżący"), został zobowiązany do usunięcia w terminie 7 dni - pod rygorem odrzucenia skargi – braków formalnych skargi poprzez uiszczenie należnego wpisu od skargi w kwocie 100 złotych. Wezwanie po dwukrotnym awizowaniu pod adresem wskazanym przez Skarżącego wróciło do sądu z adnotacją o nieodebraniu i zostało złożone do akt ze skutkiem doręczenia na dzień 19 sierpnia 2014 r. Tym samym termin uiszczenia wpisu mijał we 26 sierpnia 2014 r., jednakże do tej daty brak ten nie został uzupełniony, co potwierdził Oddział Finansowo – Budżetowy tutejszego sądu w dniu 9 września 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z brzmieniem art. 220 § 1 zdanie 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej, jako: "p.p.s.a."), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, zaś skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Podstawą do dorzucenia skargi w takim przypadku jest art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., w myśl którego sąd odrzuci skargę, gdy nie uzupełniono w terminie jej braków formalnych.
Skarżący był wzywany do uzupełnienia braków skargi poprzez uiszczenie wpisu, czego w wyznaczonym terminie nie uczynił. Z akt sprawy wynika, że korespondencja zawierająca stosowne wezwanie wróciła do sądu po dwukrotnej bezskutecznej awizacji, jednakże ponieważ awizowanie miało miejsce pod adresem wskazanym przez Skarżącego, nastąpił skutek w postaci domniemania doręczenia wezwania z dniem 19 sierpnia 2014 r. Zgodnie bowiem z art. 73 § 1 p.p.s.a. doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego okresu złożenia korespondencji w placówce pocztowej, jeśli adresata zawiadomiono o takim złożeniu w sposób przewidziany w art. 73 § 2 p.p.s.a. (w skrzynce pocztowej oddawczej, na drzwiach mieszkania adresata lub w innym wskazanym miejscu jako adres do doręczeń). Jak wynika ze zwróconej korespondencji, warunki powyżej opisanego zawiadomienia zostały dochowane, zatem doręczenie po dokonaniu dwukrotnego awizo należało uznać za skuteczne, otwierające bieg terminu do uzupełnienia braków skargi, których skarżący nie uzupełnił.
Powyższe uniemożliwia nadanie skardze dalszego biegu i uzasadniało jej odrzucenie stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 3 oraz art. 220 § 3 p.p.s.a.