Uzasadnienie
Prawomocnym wyrokiem z dnia 14 listopada 2012 r., sygn. akt I SA/Bk 331/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę E. Z. P. (dalej powoływana także jako: "Skarżąca") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] marca 2012 r. Nr [...] w przedmiocie podatku od towarów i usług za poszczególne miesiące od stycznia do grudnia 2009 r. Do powyższego wyroku nie zostało sporządzone uzasadnienie na piśmie.
W dniu [...] stycznia 2014 r., pełnomocnik Skarżącej, powołując się na art. 277 i art. 273 § 2 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej powoływana jako p.p.s.a.) złożył skargę o wznowienie postępowania sądowego zakończonego ww. wyrokiem z dnia 14 listopada 2012 r. Jako przesłankę wznowienia wskazał ujawnienie się nowej okoliczności faktycznej oraz środków dowodowych w postaci wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 listopada 2013 r. zapadłego w sprawie I FSK 1702/13, z którego Skarżąca nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.
W uzasadnieniu skargi, pełnomocnik stwierdził, że orzekając w sprawie WSA uznał, iż organa administracyjne obu instancji przeprowadziły postępowanie dowodowe dokładnie, zebrały cały materiał dowodowy i dokonały prawidłowej oceny rzeczywistej wartości sprzedaży na podstawie brulionu w formacie A6. Z tego względu wnioski organów wyciągnięte na podstawie brulionów są oparte na przekonywujących podstawach. WSA w Białymstoku uznał, że nie nastąpiło w sprawie naruszenie art. 23 § 2 w zw. z art. 23 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa i oddaliły skargę podatniczki. Tymczasem, zdaniem pełnomocnika Skarżącej z wyroku NSA z 15 listopada 2013 r., I FSK 1702/13, wynika, że stanowisko WSA w Białymstoku w przedmiocie oddalenia skargi zostało oparte na błędnej podstawie prawnej. NSA w innej sprawie Skarżącej, w przedmiocie ustalenia podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2008 r. (ale opartej o ten sam stan faktyczny i prawny) uznały, że WSA w Białymstoku wydając wyrok w sprawie I SA/Bk 143/12 dokonał naruszenia art. 23 § 2 w zw. z art. 23 § 1 pkt 1 o.p.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.
Wniesiona skarga o wznowienie postępowania podlega odrzuceniu z przyczyn formalnych.
Zgodnie z art. 270 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) dalej p.p.s.a., można żądać wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem.
Skarga o wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem kontroli orzeczeń sądowych w tym znaczeniu, że służy weryfikacji takich wadliwych orzeczeń, które z uwagi na przymiot prawomocności nie mogą być zaskarżone czy też wzruszone środkami prawnymi przysługującymi w zwykłym trybie. Jej wniesienie jest uzależnione od spełnienia określonych warunków, które wymienia przepis art. 279 p.p.s.a. Wymogami tymi są: oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, wskazanie podstawy wznowienia i jej uzasadnienie, wskazanie okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia. Ich niezachowanie powoduje niedopuszczalność skargi o wznowienie postępowania. W takiej sytuacji sąd jest zobowiązany do jej odrzucenia na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a.
W ocenie Sądu, Skarżąca nie podała żadnych okoliczności, które mogłyby być oceniane w kontekście ustawowych podstaw wznowienia postępowania wymienionych w art. 271 – 273 p.p.s.a.
Pełnomocnik Skarżącej, przesłanki wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego upatrywał w wydaniu przez NSA wyroku z dnia 15 listopada 2013 r. w sprawie I FSK 1702/12, na podstawie, którego został uchylony wyrok WSA w Białymstoku z dnia 5 września 2012 r. sygn. akt I SA/Bk 143/12, dotyczący podatku od towarów i usług za poszczególne okresy rozliczeniowe 2008 r. Zdaniem pełnomocnika, powyższy wyrok powinien być potraktowany jako nowa okoliczność faktyczna oraz środek dowodowy.
W ocenie Sądu, powyższy wyrok NSA z dnia 15 listopada 2013 r. nie kwalifikuje się pod żadną z ustawowych podstaw wznowienia postępowania, w szczególności nie może być postrzegany jako nowa okoliczność faktyczna lub środek dowodowy, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu (art. 273 § 2 p.p.s.a.) lub jako później wykryte prawomocne orzeczenie dotyczące tej samej sprawy (art. 273 § 3 p.p.s.a.). Niewątpliwie zapadłe orzeczenie NSA nie dotyczy tej samej sprawy (podatku od towarów i usług za 2009 r.), jak również nie może być postrzegane jako okoliczność faktyczna lub środek dowodowy dotyczący sprawy, z którego strona nie mogła skorzystać w późniejszym postępowaniu. Ocena prawna zbliżonego stanu faktycznego, dokonana w wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny w innej sprawie, nie może być postrzegana jako przesłanka wznowienia postępowania sądowoadministracyjnego.
Końcowo wskazać również należy, że niezrozumiałym są zarzuty skargi wskazujące, że WSA w Białymstoku w wyroku z dnia 14 listopada 2012 r. sygn. akt I SA/Bk 331/12 dokonał nieprawidłowej oceny stanu faktycznego i oceny prawnej w sprawie, skoro do tegoż wyroku nie było sporządzone pisemne uzasadnienie.
Z uwagi, że skarga nie została oparta na ustawowej podstawie wznowienia, w oparciu o art. 280 § 1 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji. Orzeczenie o zwrocie uiszczonego wpisu od skargi opiera się o treść art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.