Uzasadnienie
W dniu 31 grudnia 2010 r. Pani D. J. (powoływana dalej jako Skarżąca) złożyła w Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Ł. pismo z [...] grudnia 2010 r. zatytułowane "odpowiedź na decyzję Dyrektora P. Oddziału ARiMR z [...] listopada 2010 r. o uchyleniu zaskarżonej decyzji w całości i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania". Powyższe pismo z uwagi na fakt, że wpłynęło w terminie złożenia skargi na decyzję organu II instancji oraz zawierało zarzuty naruszenia prawa, Dyrektor P. Oddziału ARiMR w Ł. potraktował jako skargę i przekazał wraz z odpowiedzią na skargę do WSA w Białymstoku.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 31 stycznia 2011 r. wezwano Skarżącą do sprecyzowania czy pismo z 27 grudnia 2010 r. zatytułowane "Odpowiedź na decyzję Dyrektora Podlaskiego Oddziału Regionalnego ARiMR z [...] listopada 2010 r. o uchyleniu zaskarżonej decyzji w całości i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania" należy traktować jako skargę skierowaną do sądu administracyjnego na decyzję lub decyzje Dyrektora P. Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. z [...] listopada 2010 r.
Pismem procesowym z 8 lutego 2011 r. Skarżąca poinformowała, że pismo z 27 grudnia 2010 r. nie jest skargą do sądu administracyjnego, lecz odpowiedzią na decyzję Dyrektora ARiMR w Ł. z [...] listopada 2010 r. Dodała również, że obecnie trwa postępowanie administracyjne i nie została wydana żadna decyzja, która naruszyłaby jej prawa, które miałaby zaskarżyć.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Postępowanie należało umorzyć jako bezprzedmiotowe.
Na wstępie należy podkreślić, że postępowaniem sądowoadministracyjnym rządzi zasada dyspozytywności, zatem skutecznie wszcząć to postępowanie może jedynie skarga uprawnionego podmiotu, kierowana do sądu administracyjnego, za pośrednictwem organu, którego działalności lub bezczynności skarga dotyczy.
W myśl art. 161 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania w następujących sytuacjach: 1) jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę;
- 2) w razie śmierci strony, jeżeli przedmiot postępowania odnosi się wyłącznie do praw i obowiązków ściśle związanych z osobą zmarłego, chyba że udział w sprawie zgłasza osoba, której interesu prawnego dotyczy wynik tego postępowania;
- 3) gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe.
Należy również wyjaśnić, że bezprzedmiotowość postępowania sądowoadministracyjnego może mieć dwojaki charakter - pierwotny i wtórny. Trzeba wskazać, że o ile bezprzedmiotowość wtórna jest wyraźnie (literalnie) wskazana w przepisach ustawy p.p.s.a., to bezprzedmiotowość pierwotna nie została w tej ustawie uregulowana wprost. Powyższe oznacza jednak, że brak jest podstaw do działań sądu w sytuacji, w której zachodzi bezprzedmiotowość pierwotna. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się ono bezprzedmiotowe (innych niż w pkt 1 i 2 tego przepisu).
W niniejszej sprawie postępowanie sądowoadministracyjne nie stało się bezprzedmiotowe w jego toku, ale było bezprzedmiotowe od samego początku – od momentu przekazania przez Dyrektora P. Oddziału Regionalnego ARiMR w Ł. pisma z 27 grudnia 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku. Z pisma procesowego z 8 lutego 2011 r. wynika bowiem, że intencją Skarżącej było złożenie odpowiedzi na decyzję z [...] listopada 2010 r. Dyrektora ARiMR w Ł., nie zaś skargi do WSA w Białymstoku.
Mając powyższe na uwadze, stosownie do art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji.