Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstokuz 22 kwietnia 2005 r., sygn. akt I SA/Bk 429/04

prawomocnyRozstrzygnięcie: za organemTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I
Skład
sędzia NSA Józef Orzel przewodniczący
sędzia NSA Janusz Lewkowicz sprawozdawca
asesor WSA Wojciech Stachurski
Beata Borkowska protokolant
Rozpoznanie
w dniu 22 kwietnia 2005 r.
Sprawa
sprawy ze skargi M. M. K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...] października 2004 r. Nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia środka odwoławczego w sprawie o podatek od środków transportowych za 2004 r. oddala skargę

Uzasadnienie

Wójt Gminy K. decyzją z dnia [...] września 2004 r. określił M. M. K. wysokość zobowiązania w podatku od środków transportowych w kwocie 1.241,01 zł za samochód ciężarowy oraz 1.291,07 zł za przyczepę ciężarową za cały 2004 r. Decyzja została podatnikowi doręczona w dniu 24 września 2004 r.

Od powyższej decyzji podatnik sporządził i wniósł odwołanie w dniu 15.10.2004 r.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. postanowieniem z dnia [...].10.2004 r. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu organ odwoławczy podał, że podatnik został pouczony, iż termin do wniesienia odwołania wynosi 14 dni i biegnie od dnia doręczenia decyzji. Podatnik złożył odwołanie po upływie tego terminu. Wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania nie złożył. Dlatego orzeczono w oparciu o przepisy art. 228 § 1 pkt 2 i § 8, art. 223 § 2 pkt 1 i art. 219 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (Dz.U. Nr 137, poz. 926 ze zm.).

Od powyższego postanowienia M. K. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, w której zarzucił decyzji organu I instancji, iż nie wzięto pod uwagę, że samochód nie jest eksploatowany, a także, że decyzja powinna być wydana wcześniej. Zdaniem skarżącego nie powinien płacić podatku za sam fakt posiadania samochodu, a jedynie wówczas, gdyby ten pojazd przynosił mu zyski. Wskazał też, że ma 59 lat i rentę inwalidzką w wysokości 525 zł.

W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w B. podtrzymało swoje stanowisko i wniosło o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga jest niezasadna. Sąd administracyjny kontroluje zaskarżone akty tylko w zakresie ich zgodności z prawem. Zasada ta wynika z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) oraz z art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

W myśl art. 134 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy.

Przedmiotem rozpoznania skargi Pana M. K. jest wyłącznie postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia [...].10.2004 r. stwierdzające uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Postanowienie to wydane zostało zgodnie z prawem w oparciu o wymienione w nim przepisy.

Bezsporne jest, że M. K. wniósł odwołanie od decyzji Wójta Gminy K. z uchybieniem 14-dniowego terminu i że nie złożył wniosku o przywrócenie terminu. Odnośnie uchybienia terminu do wniesienia odwołania skarżący nie wypowiedział się również w skardze do Sądu.

W tej sytuacji zaskarżone postanowienie odpowiada przepisowi art. 228 § 1 pkt 2 ustawy – Ordynacja podatkowa, a skarga jako niezasadna podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.