Uzasadnienie
R. D. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych (k.
3) podając, iż samotnie prowadzi gospodarstwo domowe. Jedyne źródło miesięcznego utrzymania skarżącego stanowi wynagrodzenie z tytułu wykonywanej pracy w wysokości 330 zł brutto. Wnioskodawca nie posiada majątku, w tym: zgromadzonych oszczędności i przedmiotów wartościowych. R. D. od trzech lat pozostaje w separacji faktycznej ze swoją współmałżonką (nie utrzymuje z nią żadnych kontaktów, oboje prowadzą oddzielne gospodarstwa domowe). Skarżący ma orzeczoną rozdzielność majątkową z małżonką oraz twierdzi, że z jej strony nie może liczyć na pomoc finansową. Wnioskodawca uzyskuje pomoc od rodziny tj. mieszka w niewielkim pomieszczeniu w domu brata, schorowana matka daje mu pieniądze na zakup żywności (k. 17 – 18).
Zgodnie z treścią art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W rozpatrywanym przypadku R. D. dowiódł, iż nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w sprawie niniejszej.
Należy bowiem stwierdzić, iż w złożonym oświadczeniu wnioskodawca wskazał, iż samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe w oparciu o dochód uzyskiwany z tytułu wynagrodzenia za wykonywaną pracę w wysokości 330 zł brutto oraz pomoc rodziny (mieszka w domu brata, korzysta z pomocy finansowej matki). R. D. od trzech lat pozostaje w separacji faktycznej ze swoją współmałżonką (oboje prowadzą oddzielne gospodarstwa domowe, nie utrzymują żadnych kontaktów). Skarżący nie może liczyć na pomoc finansową z jej strony. Wnioskodawca nie posiada majątku i zgromadzonych oszczędności.
Powyższe okoliczności, a w szczególności wysokość miesięcznego dochodu wnioskodawcy (jego wysokość bezspornie wystarcza jedynie na pokrycie podstawowych wydatków) w zestawieniu z brakiem zgromadzonych oszczędności pozwalają na stwierdzenie, iż R. D. nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych w sprawie niniejszej.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.