Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro

Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstokuz 14 stycznia 2005 r., sygn. akt I SA/Bk 438/04

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku Wydział I
Skład
Asesor WSA U. B. Rymarska (spr.)
Rozpoznanie
w dniu 14 stycznia 2005 r. na posiedzeniu niejawnym
Sprawa
w sprawie ze skargi T. sp. z o.o. z siedzibą w P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] września 2004 r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia w całości decyzji Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z dnia [...] marca 2003 r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2000 r. p o s t a n a w i a odrzucić skargę

Uzasadnienie

Dyrektor Urzędu Kontroli w B. po ponownym rozpatrzeniu sprawy decyzją z dnia [...] marca 2003r. nr [...] określił podatek dochodowego od osób prawnych za 2000 r.

Od decyzji tej skarżąca strona złożyła odwołanie wnosząc o uchylenie decyzji w całości i umorzenie postępowania w sprawie albo o uchylenie decyzji w całości i skierowanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji.

Izba Skarbowa w B. po analizie materiału dowodowego decyzją z dnia [...] lipca 2003r. Nr [...] utrzymała w mocy decyzję Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej w B. z dnia [...] marca 2003r.

Na decyzję Izby Skarbowej w B. wniesiono skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Białymstoku. W skardze przedstawiła zarzuty naruszenia Konstytucji, przepisów proceduralnych i materialnych.

Wyrokiem z dnia 21 maja 2004r. sygn. akt SA/Bk 1082/03 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku uchylił decyzję Izby Skarbowej w B. z dnia [...] lipca 2003r. Nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2000 rok. Uchylając decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w przedmiotowej sprawie Sąd zarzucił organom podatkowym nieuwzględnienie zarzutów i argumentów Spółki oraz przedłożonych opinii. Wydaną, na prośbę Dyrektora Urzędu Kontroli Skarbowej, opinię GUS z dnia [...].01.2003 r. uznał za oderwaną od konstrukcyjnych właściwości wyrobu, niepełną i w związku z tym niemającą waloru dowodu. Zdaniem Sądu, z opinii tej, ani z żadnej innej znajdującej się w aktach sprawy nie wynika, jaka była prawidłowa klasyfikacja wyrobu w 1999 r. i w 2000 r. Jako zasadny uznał także zarzut Spółki, że powinna być zapoznana z ustaleniami dokonanymi w ramach procedury uzgodnionej z Biurem Statystycznym Unii Europejskiej EUROSTAT, na które powołał się w swoim piśmie Dyrektor Sekretariatu Prezesa GUS.

Wskazał również na wątpliwości w tym zakresie wynikające ze złożonego w postępowaniu sądowym pisma dotyczącego aktualnej klasyfikacji statystycznej Działalności Gospodarczej we Wspólnocie Europejskiej. W ocenie Sądu, organy podatkowe naruszyły przepisy art. 121, art. 122, art. 187 § l Ordynacji podatkowej oraz fundamentalne zasady prawa podatkowego polegające na zaufaniu do organów państwa, na równym traktowaniu podatników, na zakazie interpretacji rozszerzającej. Sąd orzekł w niniejszej sprawie na podstawie art. 145 § l pkt l lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270).

W związku z powyższym, Dyrektor Izby Skarbowej w B. rozpatrzył ponownie odwołanie Spółki "T", biorąc pod uwagę pod uwagę okoliczności i uchybienia proceduralne i materialne wykazane w wyroku z dnia 21 maja 2004 r.

Decyzją z dnia [...] września 2004r. Nr [...] uchylił w całości decyzję organu pierwszej instancji i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia [...] września 2004r. Spółka wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku.

W uzasadnieniu skargi Skarżąca podnosi, że decyzję organu odwoławczego narusza przepis art. 233 § 2 Ordynacji podatkowej, w związku z art.153 ustawy Prawo postępowania przed sądami administracyjnymi twierdząc, że Sąd jako podstawę swojego rozstrzygnięcia wskazał tylko art. 145 § l pkt l lit. a - ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy).

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje.

Zgodnie z postanowieniami art. 219 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie.

W związku z ogólną regułą wynikaj(c(z art. 220 (1 cyt. ustawy - S(d nie podejmuje żadnej czynno(ci na skutek pisma, od którego nie zosta(a uiszczona opłata. Obowiązek uiszczenia opłaty sądowej powstaje, więc w dacie wnoszenia pisma do sądu.

Przy wnoszeniu skargi nie uiszczono wpisu sądowego w kwocie 500 zł., w związku z powyższym pismem z dnia 9 grudnia 2004 r. Sąd wezwał pełnomocnika Spółki do uiszczenia wpisu sądowego, w terminie 7- dni od dnia otrzymania wezwania. Wezwanie doręczono skarżącej Spółce w dniu 14 grudnia 2004 r., tym samym zgodnie z postanowieniami art.82 i 83 (1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 111 K.c. termin do uzupełnienia braków skargi upłynął dnia 21 grudnia 2004 r. W wyznaczony przez S(d siedmiodniowym terminie, wpisu sądowego nie uiszczono, tym samym zgodnie z postanowieniami art. 220 (3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skarga, zaistniały przesłanki do odrzuceniu skargi przez sąd.

Maj(c powyższe na uwadze S(d działając w oparciu o przepisy art. 160 i art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), odrzucił skargę.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.