Uzasadnienie
A M wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych podając, iż samotnie prowadzi gospodarstwo domowe. Źródłem miesięcznego utrzymania skarżącej jest wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę w wysokości 1.404,86 zł netto oraz prowadzona działalność gospodarcza, która od kilku miesięcy przynosi straty tj. w: listopadzie 2017 r. – 7.939,94 zł; grudniu 2017 r. – 754,73 zł; styczniu br. – 1.776,41 zł. Wykazane stałe miesięczne wydatki to: czynsz i media – 500 zł; bieżące utrzymanie własne (w tym lekarstwa) 600 – 700 zł; spłata odsetek od kredytu - 223,39 zł. Skarżąca ma zaciągnięty kredyt obrotowy w wysokości 40.000 zł, by spłacić zaległe zobowiązania podatkowe. W skład majątku wnioskodawczyni wchodzi: mieszkanie o powierzchni [...] m2, pomieszczenie gospodarcze o powierzchni [...] m2, dwie komórki lokatorskie o łącznej powierzchni [...] m2 (łączna wartość 175.000 zł). A M cierpi na [...], pozostaje pod opieką lekarską (k. 119 – 120).
Do akt sprawy wnioskodawczyni dołączyła: zaświadczenie o wysokości wynagrodzenia z tytułu umowy o pracę (k. 121); dokumenty poświadczające wynik finansowy prowadzonej działalności gospodarczej (k. 122 – 127); umowę o kredyt obrotowy (k. 128 – 131); zwolnienia lekarskie (k. 132 – 134).
Zgodnie z treścią art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Na wnioskodawcy spoczywa ciężar dowodu, a w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. W tym stanie rzeczy rozstrzygnięcie sądu w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę. (vide: J. Tarno, Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2006, s. 504; B. Dauter i inni, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. Zakamycze, Kraków 2005, s. 592).
A M wykazała, iż źródłem jej miesięcznego utrzymania pozostaje wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę oraz prowadzona działalność gospodarcza. Wnioskodawczyni jest zatrudniona w B U – H "M" w S na stanowisku [..] (umowa o pracę zawarta na czas nieokreślony). Dochód miesięczny osiągany z tego tytułu to: 1.721,40 zł netto – listopad 2017 r.; 1.527,61 zł netto – grudzień 2017 r.; 1.404,86 zł netto – styczeń br. Łączny dochód w tym okresie wyniósł zatem 4.653,87 zł netto, co stanowi średnio w przeliczeniu na poszczególne miesiące 1.551,29 zł netto (k. 121).
Dodatkowo, skarżąca prowadzi działalność gospodarczą PUH "[...] [...]" A M z siedzibą w S. Działalność ta generuje stratę tj. za: listopad 2017 strata ta wyniosła 7.939,94 zł, przy przychodzie 13.604,04 zł (k. 122 – 123); grudzień 2017 r. strata – 754,73 zł, przy przychodzie 7.500 zł (k. 124 – 125); styczeń br. strata – 1.776,41 zł, przy przychodzie 7.743,14 zł (k. 126 – 127). Wykazane wydatki miesięczne wynoszą 1.323,39 – 1.423,39 zł (czynsz i media, bieżące utrzymanie własne, spłata odsetek od kredytu). Majątek A M stanowi: mieszkanie o powierzchni [...] m2, pomieszczenie gospodarcze o powierzchni [...] m2, dwie komórki lokatorskie o łącznej powierzchni [...]m2. Skarżąca dnia [...] stycznia br. zaciągnęła roczny kredyt obrotowy na bieżącą działalność gospodarczą w wysokości 40.000 zł, miesięczne raty spłaty odsetek tego zobowiązania to 220,93 zł (k. 128 – 131). Wnioskodawczyni nie posiada zgromadzonych oszczędności.
U podstaw przedmiotowego rozstrzygnięcia legła przede wszystkim okoliczność, iż A M dysponuje stałymi źródłami dochodu tj. umowa o pracę i działalność gospodarcza. Wysokość dochodu uzyskiwanego przez wnioskodawczynię wystarcza na pokrycie jej bieżących potrzeb życiowych. Dodatkowo, to należy zauważyć, że sytuacja majątkowa wnioskodawczyni jest na tyle dobra, że w styczniu br. bank udzielił jej kredytu obrotowego w wysokości 40.000 zł na prowadzoną działalność gospodarczą. Okoliczności te, zdaniem prowadzącego postępowanie wpadkowe z zakresu prawa pomocy są wystarczające do uznania, że skarżąca jest w stanie uiścić koszty sądowe w sprawie niniejszej zwłaszcza, że te na obecnym etapie postępowania ograniczają się do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 1.173 zł (k. 116).
Instytucja prawa pomocy ma charakter wyjątkowy, co oznacza, że może być stosowana tylko w przypadku osób charakteryzujących się trudną sytuacją materialną, do których zalicza się bezrobotnych lub osoby pozbawione środków do życia bądź, gdy środki te są bardzo ograniczone i zaspokajają tylko potrzeby egzystencjalnie niezbędne (vide: postanowienie NSA z 19 października 2005 r. sygn. akt I GZ 107/05, www.cbois.nsa.gov.pl). Ponadto, jak wskazał NSA w postanowieniu z 10 maja 2005 r. sygn. akt II OZ 318/05, www.cbois.nsa.gov.pl) "prawo pomocy przyznawane jest osobom, które pomimo starań i przy największym możliwym wysiłku nie mogą ponieść kosztów postępowania, ponieważ ich dochód jest wybitnie niski lub też nie osiągają żadnego dochodu".
Z przyczyn wskazanych powyżej, na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.