Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 14 listopada 2012 r., sygn. akt I SA/Bk 219/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku po rozpoznaniu skargi Z. P. (dalej także, jako Skarżąca), uchylił decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych z tytułu osiągnięcia przychodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów za 2006 r.
W wyniku rozpoznania skargi kasacyjnej Dyrektora Izby Skarbowej w B., Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 19 czerwca 2013 r. II FSK 478/13, uchylił ww. wyrok WSA w Białymstoku w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpoznania sądowi pierwszej instancji oraz zasądził od Skarżącej na rzecz Dyrektora Izby Skarbowej w B. zwrot kosztów postępowania kasacyjnego.
Na rozprawie w dniu 13 listopada 2013 r., w trakcie ponownego rozpoznania sprawy przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku, pełnomocnik Skarżącej złożył wniosek o zawieszenie postępowania w sprawie, z uwagi na złożoną w dniu 18 października 2013 r. (za pośrednictwem poczty) skargę o wznowienie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, zakończonego wyrokiem z dnia 19 czerwca 2013 r. w sprawie o sygn. II FSK 478/13. Ze złożonego do akt odpisu skargi o wznowienie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, wynika, że przyczyną złożenia skargi było ujawnienie się nowej okoliczności faktycznej oraz środków dowodowych w postaci wyroku Trybunału Konstytucyjnego z 18 lipca 2013 r. zapadłego w sprawie o sygn. SK 18/09, z którego wynika, że pogląd zaprezentowany w uzasadnieniu wyroku sądu kasacyjnego jest błędny. Trybunał bowiem orzekł, że art. 20 ust. 3 u.p.d.o.f. w brzmieniu obowiązującym od 1 stycznia 1998 r. do 31 grudnia 2006 r. jest niezgodny z art. 2 w zw. z art. 64 Konstytucji RP.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. dalej w skrócie, jako: "p.p.s.a."), Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Bezpośrednią przyczyną, dla której tutejszy Sąd ponownie rozpoznaje skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia 18 maja 2012 r. jest wyrok NSA z dnia 19 czerwca 2013 r. II FSK 478/13, który jest objęty skargą o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego. Niewątpliwie wynik postępowania uruchomionego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym będzie miał wpływ na wynik toczącego się postępowania przed tutejszym Sądem, albowiem może się okazać, że niniejsze postępowanie stanie się bezprzedmiotowe. Tym samym zaistniały przesłanki do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego z urzędu.
W tym stanie rzeczy, orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 125 § 1 pkt. 1 p.p.s.a.