Uzasadnienie
M. Z. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz o ustanowienie radcy prawnego lub adwokata (k. 22), podając, iż posiada trudną sytuację materialną i niskie dochody w wysokości 400 zł. Wnioskodawca skazał również, iż wynajęcie adwokata lub radcy prawnego jest jeszcze droższe i jego zarobki na to nie pozwalają.
Wnioskodawca wskazał, iż mieszka u matki emerytki po dwóch zawałach. Jego matka sama spłaca 6000 zł pożyczki w banku. Ponadto duże sumy wydaje na leki. Wnioskodawca jako źródło dochodów podał działalność gospodarczą, zaś dochód miesięczny z tej działalności wynosi ok. 701,30 netto (ok. 990 zł brutto).
Zgodnie z treścią art. 239 pkt 1 lit e. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga wniesiona przez skarżącego na decyzję odmawiającą umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie społeczne, ubezpieczenie zdrowotne i Fundusz Pracy korzysta z ustawowego zwolnienia od uiszczenia kosztów sądowych.
W związku z powyższym wniosek skarżącego w części odnoszącej się do zwolnienia od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowy.
W konsekwencji Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. postanowił o umorzeniu postępowania w zakresie dotyczącym zwolnienia od kosztów sądowych.
Z kolei zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
W rozpatrywanym przypadku Wnioskodawca dowiódł, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Wnioskodawca wykazał bowiem, jego dochody i ich wysokość, uniemożliwiają opłacenie wynagrodzenia radcy prawnego.
Powyższe okoliczności, pozwalają na stwierdzenie, iż wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.