Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 21 lipca 2023 r. Naczelnik Pierwszego Urzędu Skarbowego w Białymstoku oddalił zarzuty J. I. i D. L. do opisu i oszacowania nieruchomości, którą stanowi lokal mieszkalny nr [...], położony w B. przy ul. [...].
Następnie, po rozpoznaniu zażalenia D. L. na ww. rozstrzygnięcie, postanowieniem z dnia 6 września 2023 r., Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku stwierdził jego niedopuszczalność. Organ wyjaśnił, że strona może wnieść zażalenie dopiero po doręczeniu jej postanowienia, bowiem dopiero od tego momentu rozpoczyna bieg termin do jego zaskarżenia. W rozpoznawanej sprawie natomiast termin na wniesienie spornego zażalenia rozpoczął swój bieg w dniu 8 sierpnia 2023 r. zaś upłynął 15 sierpnia 2023 r. D. L. nadał zażalenie w placówce pocztowej w dniu 4 sierpnia 2023 r., a pismo zatytułowane "uzupełnienie zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości" - w dniu 29 lipca 2023 r., tj. jeszcze przed doręczeniem mu wskazanego na wstępie postanowienia Naczelnika.
Po rozpoznaniu natomiast zażalenia J. I., postanowieniem z dnia 6 września 2023 r., nr 2001-IEE.7192.65.2023, DIAS utrzymał w mocy postanowienie Naczelnika z dnia 21 lipca 2023 r. oddalające zarzuty.
Nie zgadzając się z rozstrzygnięciem nr 2001-IEE.7192.65.2023, J. I. i D. L. złożyli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku zważył, co następuje
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r. poz. 1634, dalej: "p.p.s.a.") skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka.
Stosownie do treści art. 52 § 2 p.p.s.a., przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
Przywołane regulacje kreują obowiązek wyczerpania środka zaskarżenia przewidzianego w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.), który służył skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (art. 52 § 1 p.p.s.a.).
Tymczasem skarżący składając niniejszą skargę do sądu administracyjnego w istocie nie wyczerpał przysługującego mu w postępowaniu administracyjnym środka zaskarżenia. Wynika to jednoznacznie z akt administracyjnych sprawy - postanowieniem z dnia 6 września 2023 r. Dyrektor stwierdził bowiem niedopuszczalność zażalenia wniesionego przez D. L. na rozstrzygnięcie Naczelnika z dnia 21 lipca 2023 r. Postanowienie to nie zostało zaskarżone i wobec tego stało się prawomocne.
Warto wyjaśnić w tym miejscu, że aby strona mogła skutecznie wnieść zażalenie musi najpierw otrzymać postanowienie, z którego jest niezadowolona. Dopiero bowiem otrzymanie takiego rozstrzygnięcia uruchamia dla strony bieg terminu do jego zaskarżenia.
Jak wynika natomiast z akt administracyjnych rozpoznawanej sprawy, przesyłka pocztowa zawierająca sporne postanowienie została po raz pierwszy awizowana w dniu 25 lipca 2023 r. Wobec jej nieodebrania przez skarżącego, została uznana za doręczoną wraz z upływem 14 dni od dnia pierwszej awizacji, co wynika z art. 73 p.p.s.a., tj. w dniu 8 sierpnia 2023 r., który to dzień był jednocześnie dla strony pierwszym dniem, w którym mogła skutecznie zaskarżyć postanowienie organu I instancji.
D. L. nadał natomiast zażalenie w placówce pocztowej już w dniu 4 sierpnia 2023 r., a pismo zatytułowane "uzupełnienie zarzutów do opisu i oszacowania wartości nieruchomości" - w dniu 29 lipca 2023 r., tj. jeszcze przed uznaniem wskazanego na wstępie postanowienia Naczelnika za doręczone.
Mając powyższe okoliczności na uwadze sąd uznał, że w niniejszej sprawie niedochowanie wymogu z art. 52 § 2 p.p.s.a. obligowało sąd do odrzucenia skargi jako niedopuszczalnej na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a.