Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia [...] lutego 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku oddalił skargę J. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] lipca 2013 r. nr [...], wydaną w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2010 r.
W dniu 10 marca 2014 r. skarżący zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie doradcy podatkowego. Postanowieniem z dnia 12 marca 2014 r. referendarz sądowy przyznał skarżącemu prawo pomocy w żądanym zakresie.
W piśmie z dnia 4 kwietnia 2014 r. Przewodniczący Krajowej Rady Doradców Podatkowych wyznaczył doradcę podatkowego W. A. do wykonywania prawa pomocy w tej sprawie.
Pismem z dnia 6 czerwca 2014 r. pełnomocnik wniósł o przywrócenie terminu do złożenia skargi kasacyjnej. Wskazał, że 30 maja 2014 r. zapoznał się z aktami sprawy. Dodał, że skarżący nie informował go o otrzymaniu odpisu wyroku wraz z uzasadnieniem, ani nie doręczył takowego. Do wniosku dołączył odpis opinii o odmowie sporządzenia skargi kasacyjnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważy(, co następuje.
Wniosek jako spóźniony podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Stosownie natomiast do treści art. 87 § 1 tej ustawy pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu.
W związku ze specyficzną sytuacją, z jaką mamy do czynienia w tej sprawie, tzn. wyznaczeniem pełnomocnika z urzędu już po upływie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, podkreślenia wymaga - co już wielokrotnie podnoszono w orzecznictwie sądowym - że przyczyna uchybienia terminu do wniesienia tego środka odwoławczego przez pełnomocnika ustanowionego przez sąd ustaje w dniu, w którym miał on rzeczywistą możliwość jego wniesienia, nie później jednak niż w dniu upływu trzydziestu dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do postępowania w sprawie. Przyjęta w orzecznictwie koncepcja, zaakceptowana przez orzekający w tej sprawie Sąd, z jednej strony gwarantuje stronie i jej pełnomocnikowi czas niezbędny do sporządzenia i wniesienia środka zaskarżenia wraz z żądaniem przywrócenia terminu, z drugiej zaś nie pozwala na nieograniczoną w czasie możliwość składania wniosku w trybie art. 86 ww. ustawy (zob. np. postanowienia NSA: z 14 maja 2009 r. sygn. akt II FZ 125/09; z 15 czerwca 2012 r. sygn. akt I OZ 426/12, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
W rozpatrywanej sprawie, ustanowiony z urzędu pełnomocnik, wniosek o przywrócenie terminu złożył 6 czerwca 2014 r. i zdaniem Sądu uczynił to z uchybieniem terminu na dokonanie takiej czynności.
Z dołączonego do akt pisma W. A. skierowanego do skarżącego wynika, że o ustanowieniu pełnomocnikiem dowiedział się 28 kwietnia 2014 r. (k. 167). Z aktami sprawy zapoznał się natomiast dopiero 30 maja 2014 r.
Mając na uwadze wskazane orzecznictwo sądów administracyjnych orzekający w tej sprawie Sąd uznał, że przyczyna uchybienia terminu ustała najpóźniej w dniu 28 maja 2014 r., a to oznacza, że wniosek o przywrócenie terminu z dnia 6 czerwca 2014 r. jest spóźniony.
Dlatego też orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 88 ww. ustawy procesowej.