Uzasadnienie
W skardze do tut. Sądu na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] sierpnia 2009 r. Nr [...], wydaną w przedmiocie podatku od spadków i darowizn, Pani B. J. wniosła o "zawieszenie rygoru wykonalności decyzji" do czasu rozstrzygnięcia skargi.
Wniosek ten nie zasługuje jednak na uwzględnienie.
W myśl postanowień art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. (dalej w skrócie przywołanej jako: "u.p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie jednakże z § 3 tego uregulowania, po przekazaniu sprawy sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zamknięty.
Sąd jest mianowicie uprawniony do uwzględnienia wniosku w przypadku, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki (art. 61 § 3 u.p.p.s.a.). Wspomniane przesłanki są ocenne. Strona wnosząca winna zatem starannie uzasadnić swój wniosek i wskazać konkretne okoliczności świadczące, iż wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest uzasadnione i konieczne. Nie jest wystarczające poprzestanie jedynie na złożeniu wniosku.
We wniosku złożonym przez Skarżącą, takich okoliczności Sąd nie dostrzega. Strona nie wskazała, jakie przesłanki przemawiają za tym, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody, jak też czy występują okoliczności powodujące, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki. Brak uzasadnienia wniosku o udzielenie ochrony tymczasowej uniemożliwia Sądowi jego merytoryczną ocenę (zob. postanowienie NSA z 8 maja 2004 r., FZ 65/04, opublikowane http://orzeczenia.nsa.gov.pl.).
W tym stanie rzeczy Sąd uznał zatem za zasadne, odmówić udzielenia ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, orzekając w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 u.p.p.s.a., jak w sentencji postanowienia.