Uzasadnienie
W złożonej do tut. Sądu skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z dnia [...] lipca 2014 r. znak sprawy [...], w przedmiocie podatku akcyzowym za grudzień 2001 r., Skarżący R. C. wniósł jednocześnie o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wnioskodawca wskazał w uzasadnieniu skargi, że podatkowa należność główna objęta przedmiotową decyzją wynosi 3224 zł. Wraz z pozostałymi decyzjami podatkowymi już wydanymi, a także w związku z postępowaniami przed WSA i NSA wartość określonych nimi zobowiązań podatkowych wynosi ponad 2.000.000 zł wraz z odsetkami za zwłokę. Wyegzekwowanie od podatnika takiej kwoty oznacza dlań i jego rodziny oraz dla prowadzonego przedsiębiorstwa, całkowitą ruinę finansową, utratę płynności finansowej, zamrożenie posiadanych linii kredytowych oraz postawienie już udzielonych kredytów bankowych w stan natychmiastowej wymagalności.
Skarżący uważa ponadto, że wstrzymanie wykonalności zaskarżonej decyzji jest społecznie i socjalnie uzasadnionym interesem podatnika oraz niweluje negatywne skutki konieczności dokonywania zwrotu przez Państwo nadpłaconych podatków w wypadku pozytywnego dla podatnika orzeczenia sądowego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek zasługuje na uwzględnienie.
W myśl postanowień art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie jednakże z § 3 tego uregulowania, po przekazaniu sprawy sądowi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1. Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jest zamknięty. Sąd jest zatem uprawniony do uwzględnienia wniosku jedynie w przypadku, gdy zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub gdy wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje trudne do odwrócenia skutki (art. 61 § 3 p.p.s.a.).
W orzecznictwie sądowo-administracyjnym podnosi się, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków ma miejsce, gdy nie będzie już możliwy późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, lub powrót do stanu pierwotnego. Co prawda, nałożony na Skarżącego obowiązek ma charakter świadczenia pieniężnego i z natury rzeczy skutki wykonania takiego świadczenia są niewątpliwie odwracalne, niemniej jednak, skutków zapłaty należności pieniężnej, nie można rozpatrywać w oderwaniu od jej wysokości, zwłaszcza gdy wysokość należności pieniężnej, tak jak w niniejszej sprawie, jest znaczna. Sądowi z urzędu wiadomym jest, że w tut. Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym toczą się również inne sprawy, ze skargi R. C. dotyczące zobowiązań podatkowych w zakresie prowadzonej przez Skarżącego działalności gospodarczej. W takiej sytuacji istnieje również potencjalna możliwość utraty źródła dochodu związanego z prowadzoną działalnością gospodarczą, na co Skarżący zwraca uwagę w skardze.
W ocenie Sądu skarżący uprawdopodobnił, że wykonanie zaskarżonego aktu spowoduje na tyle trwałą zmianę, że powrót do stanu poprzedniego, w razie uwzględnienia skargi, byłby znacznie utrudniony. Istnieje, bowiem potencjalna możliwość wystąpienia nieodwracalnych skutków w postaci likwidacji prowadzonej przez stronę działalności gospodarczej. Wykonanie zaskarżonej decyzji zagrażające zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej, a w konsekwencji utratę przez stronę źródła utrzymania, stanowi spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z 18 czerwca 2004 r., FZ 136/04, cytowane (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi". Komentarz, Zakamycze 2005, s.167).
Analiza wniosku oraz akt sprawy potwierdza, że istnieją okoliczności wskazujące na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Dlatego też Sąd uznał za zasadne udzielenie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, orzekając w oparciu o art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. jak w sentencji postanowienia.