Uzasadnienie
A. P. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w osobie M. W. (k. 2v) podając, iż nie osiąga dochodu i nie posiada źródeł utrzymania. Wnioskodawca jest osobą bezrobotną i poszukującą pracy. Wykazane wydatki stałe i zobowiązania stanowią: koszty leczenia – 100 zł; media – 100 zł; żywność – 200 zł. Skarżący nie ma majątku. Wnioskodawca w 2017 r. przebył operację kręgosłupa, długotrwała niezdolność do pracy w sposób negatywny wpłynęła na jego kondycję finansową (k. 14-17).
W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego z dnia 18 lipca 2018 r. (k.
22) skarżący w zakreślonym w nim terminie uzupełnił brak formalny urzędowego formularza wniosku PPF w zakresie wskazania osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym oświadczając, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z matką, która nie osiąga dochodu (rubryki nr 6 i 10 formularza PPF). Wnioskodawca utrzymywał się z prac dorywczych, które się skończyły, aktualnie nie dysponuje on środkami na własne utrzymanie, nie prowadzi również działalności gospodarczej. Skarżący nie posiada tytułu prawnego do nieruchomości w której zamieszkuje, należy ona do jego matki. Matka wnioskodawcy jest właścicielem F. (k. 25-27).
Do akt sprawy skarżący dołączył: zaświadczenie lekarskie (k. 28), zaświadczenia o dokonanych wpłatach w ramach prowadzonego postępowania egzekucyjnego (k. 29-30,33-34,38-39); dokumentację medyczną (k. 31-32), decyzję o uznaniu za osobę bezrobotną (k. 35-37),.
W tym miejscu podkreślenia wymaga, że wnioskodawca nie ustosunkował się do wzmiankowanego wezwania referendarza sądowego z dnia 18 lipca 2018 r. w zakresie nadesłania: wyciągów z rachunków bankowych za okres trzech ostatnich miesięcy; zeznania podatkowego za 2017 r., rachunków i faktur dokumentujących wysokość miesięcznych wydatków oraz nie określił z jakich środków pokrywane jest jego bieżące utrzymanie, nie wyjaśnił również przyczyny tego zaniechania.
Zgodnie z treścią art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 j.t.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy osoba ta wykaże, iż nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania.
Na wnioskodawcy spoczywa ciężar dowodu, a w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. W tym stanie rzeczy rozstrzygnięcie sądu w tej kwestii będzie zależało od tego, co zostanie udowodnione przez stronę. (vide: J. Tarno, Prawo o postępowania przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. LexisNexis, Warszawa 2006, s. 504; B. Dauter i inni, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz, Wyd. Zakamycze, Kraków 2005, s. 592).
W złożonym oświadczeniu A. P. wykazał, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym wraz z matką. Rodzina nie uzyskuje dochodu. Wykazane wydatki miesięczne to 400 zł (leczenie, media, żywność). Skarżący nie ma majątku, nieodpłatnie zajmuje nieruchomość należącą do swojej matki. Wnioskodawca jest zadłużony w związku z zaległościami alimentacyjnymi, z tego tytułu prowadzone jest wobec niego postępowanie egzekucyjne (k. 29-30).
Przedstawione powyżej dane w zestawieniu z brakiem odpowiedzi A. P. na wzmiankowane wezwanie z dnia 18 lipca 2018 r. przede wszystkim w zakresie wskazania źródła i wysokości środków finansowych, z których pokrywane są koszty miesięcznego utrzymania, a także nienadesłanie wyszczególnionych wyżej dokumentów w praktyce uniemożliwia pełną ocenę jego sytuacji majątkowej, a w konsekwencji pozytywne rozpatrzenie złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Podkreślenia wymaga również, że wnioskodawca nie wyjaśnił przyczyny wykazanego zaniechania. Wobec powyższych okoliczności należało stwierdzić, iż skarżący nie wykazał w sposób przekonywujący, iż faktycznie znajduje się w sytuacji materialnej, która skutkuje, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postepowania sądowoadministracyjnego w sprawie niniejszej.
Z przyczyn wskazanych powyżej, na podstawie art. 245 § 2 w zw. z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji.