Uzasadnienie
T. T. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym częściowe zwolnienie od kosztów sądowych podając, iż pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną oraz małoletnim dzieckiem (k. 48). Rodzina skarżącego utrzymuje się z dochodu żony uzyskiwanego z tytuły wynagrodzenia za pracę w wysokości 2.630 zł. Skarżący obecnie jest bezrobotny i nie posiada żadnych dochodów. Oprócz spadku – będącego przedmiotem niniejszego postępowania- wnioskodawca posiada jedynie 1/3 części domu położonego w B. o powierzchni [...] m2. Wnioskodawca nie posiada żadnych zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Miesięczne wydatki rodziny przedstawiają się następująco: kredyt – 450 zł; rachunki związane z utrzymaniem mieszkania – 850 zł, artykuły spożywcze, środki czystości i ubrania – 900 zł, koszty przedszkola – 150 zł (k. 47-49).
W odpowiedzi na wezwanie referendarza sądowego z dnia 7 października 2014 r. wnioskodawca oświadczył, że żona otrzymuje wynagrodzenie za pracę w wysokości 3.600,48 zł brutto i jest właścicielką ¼ mieszkania, w którym zamieszkują. Koszty zastępstwa procesowego natomiast mają zostać rozliczone, po zakończeniu postępowania. Skarżący wskazał także, iż miesięczne wydatki przedstawiają się następująco: energia elektryczna – 103,69 zł, media – 147 zł, czynsz – 550 zł, zakup żywności, środków czystości i leków – 800 zł, telefon – 40 zł, koszt utrzymania samochodu [...] z [...] r. – 300 zł (k. 53).
Do oświadczenia skarżący dołączył dokumenty potwierdzające uzyskiwane dochody i ponoszone wydatki, a także wyciąg z rachunku bankowego (k. 55-72).
Zgodnie z art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Warunkiem przyznania przedmiotowego uprawnienia stronie, jest wykazanie przez nią, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Na wnioskodawcy spoczywa zatem ciężar dowodu, w szczególności obowiązek wykazania braku możliwości poniesienia pełnych kosztów postępowania.
Instytucja zwolnienia od kosztów sądowych stanowi w istocie pomoc państwa dla osób, które z uwagi na ich trudną sytuację materialną nie mogą uiścić kosztów postępowania bez wywołania uszczerbku koniecznego utrzymania siebie i rodziny.
Biorąc pod uwagę powyższe, sytuacja materialna skarżącego uzasadnia tezę, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania sądowoadministracyjnego ponad kwotę 200 zł.
Należy bowiem stwierdzić, iż ze złożonego oświadczenia wynika, że sytuacja materialna rodziny T. T. uzasadnia przyznanie mu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych ponad kwotę 200 zł. Trzyosobowa rodzina wnioskodawcy uzyskuje dochód w kwocie 2.630 zł (k. 70 za sierpień 2014 r.). Ponadto rodzina skarżącego poza spadkiem (przedmiot niniejszego postępowania) posiada jedynie 1/3 części domu położonego w B. o powierzchni [...] m2 oraz ¼ mieszkania. Wnioskodawca jest osobą bezrobotną bez prawa do zasiłku i nie posiada żadnych dochodów, zgromadzonych oszczędności oraz przedmiotów wartościowych. Niewielki comiesięczny dochód wystarcza im jedynie na zaspokojenie niezbędnych potrzeb bytowych, które kształtują się miesięcznie na poziomie około 2.400 zł.
Przedstawione okoliczności, a w szczególności wysokość miesięcznego dochodu skarżącego w zestawieniu z ponoszonymi wydatkami, a także brak zgromadzonych oszczędności pozwalają na stwierdzenie, iż skarżący nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania w niniejszej sprawie ponad kwotę 200 zł, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Kwota 200 zł zostaje po rozliczeniu uzyskiwanych dochodów i ponoszonych wydatków i może być poniesiona przez skarżącego na poczet wpisu sądowego.
Dlatego też, mając na uwadze powyższe na podstawie art. 245 § 3 w zw. z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.