Uzasadnienie
P. Ż. reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku skargę na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] listopada 2008 r. nr [...] w przedmiocie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.
Zarządzeniem Przewodniczącego tut. Wydziału z 21 stycznia 2009 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Konieczność uzupełnienia wpisu wynikała z faktu, że skarżący bez wezwania Sądu uiścił w ramach wpisu kwotę 100 zł, która nie odpowiada właściwej kwocie wpisu, jaka powinna być uiszczona w sprawie ze skargi na przedmiotową decyzję. Stosownie bowiem do § 2 ust. 6 rozporządzenia Rady Ministrów z 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis stały w sprawach niewymienionych w ust. 1-5 wynosi 200 zł.
Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru wynika, że odpis powyższego zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi w dniu 26 stycznia 2009 r. (k. 18).
W wyznaczonym terminie tj. do dnia 2 lutego 2009 r. brak formalny skargi nie został uzupełniony. Jak wynika natomiast z akt sprawy (k. 19 i 21) skarżący uiścił brakującą cześć wpisu sądowego w dniu 3 lutego 2009 r., a więc z jednodniowym uchybieniem terminu do dokonania tej czynności.
Zgodnie z art. 220 (3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie skarżący mimo wezwania nie uzupełnił w wyznaczonym terminie wpisu sądowego, stąd zachodziła przesłanka określona w przywołanym przepisie.
Z tych też względów, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 220 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji. O zwrocie wpisu Sąd postanowił na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 lit. a ww. ustawy.