Uzasadnienie
Postanowieniem z 14 grudnia 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił jako spóźnioną skargę "S" Spółki z o.o. w B. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w B. z [...] września 2011 r. nr [...], wydaną w przedmiocie uchylenia w całości decyzji organu pierwszej instancji i określenia zobowiązania w podatku dochodowym od osób prawnych za 2008 r.
W piśmie z 23 grudnia 2011 r. pełnomocnik spółki wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wskazując, że został ustanowiony 4 listopada 2011 r. i w tym samym dniu księgowa firmy R. D., nie posiadając zwrotnego potwierdzenia odbioru decyzji dwukrotnie zadzwoniła do Izby Skarbowej w B. w celu uzyskania informacji o terminie jej doręczenia. W obu przypadkach uzyskała identyczną odpowiedź, iż decyzję doręczono 7 października 2011 r. Posiłkując się powyższą odpowiedzią skargę złożono w terminie zgodnym z oświadczeniem urzędniczki.
Do wniosku dołączono oświadczenia R. D. oraz W. W. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważy(, co następuje.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - w dalszej części powoływanej w skrócie "u.p.p.s.a.", jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Oprócz złożenia wniosku w tej kwestii, warunkiem przywrócenia uchybionego terminu do dokonania określonej czynności jest również łączne spełnienie następujących przesłanek. Mianowicie pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Nadto strona ma obowiązek uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak jej winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (art. 87 u.p.p.s.a.).
W ocenie Sądu przedmiotowy wniosek złożony został w terminie, niemniej jednak okoliczności w nim wskazane nie dają podstawy do przywrócenia terminu do złożenia skargi. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie wtedy, gdy strona uprawdopodobni brak swojej winy. Brak winy strony w uchybieniu terminowi podlega natomiast ocenie z uwzględnieniem obiektywnego miernika staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o swoje interesy. Przy czym ocena ta z uwagi na to, że stroną postępowania jest podmiot gospodarczy musi odbywać się przy zaostrzonych regułach. Od podmiotów prowadzących działalność gospodarczą wymaga się bowiem staranności wyższej niż przeciętna. Osoby zarządzające podmiotem gospodarczym powinny tak organizować jego funkcjonowanie, aby zapewnić terminowe wywiązywanie się z obowiązków związanych z prowadzoną działalnością, ale też terminowe korzystanie z uprawnień, w tym prawa do zaskarżania decyzji wydawanych przez organy administracji publicznej.
Z akt administracyjnych jednoznacznie wynika, że skierowana do spółki decyzja została doręczona osobie uprawnionej do odbioru pism. Nieprawidłowy obieg korespondencji, czy też jej zagubienie obciąża podmiot gospodarczy, który ponosi ryzyko wyboru właściwego personelu do obsługi przedsiębiorstwa. Przedstawione zaś we wniosku okoliczności nie uprawdopodobniają braku winy w uchybieniu terminu. Strona powołuje się na rozmowy telefoniczne z bliżej nieokreślonym pracownikiem izby skarbowej i uzyskanie błędnej informacji co do daty doręczenia przesyłki zawierającej przedmiotową decyzję. Na tę okoliczność przedstawia jedynie oświadczenia pracowników spółki, co w ocenie Sądu nie uwiarygodnia dostatecznie twierdzeń zawartych we wniosku. Zwłaszcza, że treść dokumentów znajdujących się w aktach wskazuje, iż spółce skutecznie doręczono decyzję i prawidłowo pouczono o sposobie i terminie skorzystania z prawa do wniesienia skargi.
W tym stanie rzeczy, wobec braku przesłanek do przywrócenia terminu, orzeczono jak w sentencji postanowienia, w oparciu o art. 86 § 1 i 87 § 1 i 2 u.p.p.s.a.